.:: AMERYKAŃSKI GANGSTER::.
OPARTE NA PRAWDZIWYCH WYDARZENIACH
Szczęśliwego Święta Dziękczynienia!
Dajecie!
Tak!
Tutaj! Tutaj!
HARLEM rok 1968
Macie!
Frank! Chodź tutaj!
To jest kłopot. Kłopot z Ameryką.
Ten kraj stał się tak wielki, że nie można się w nim odnaleźć.
Sklep spożywczy na rogu zamienił się w supermarket.
Sklep z cukierkami to teraz McDonald.
Jak ten tutaj. Super jebane gówno z przeceny.
Gdzie podziała się duma posiadania? Gdzie?
Gdzie obsługa klienta?
Rozumiesz o czym mówię?
Gówno...
Znaczy, kto dał im prawo odcinać zaopatrzenie?
Olewać wszystkich pośredników?
Kupować bezpośrednio od producentów?
Sony to, Toshiba tamto...
Wszystko od żółtków, a Amerykanie nie mają pracy.
Tak to teraz jest...
Dobrze się czujesz?
Nie da się już w tym odnaleźć serca,
w które można by wbić nóż.
Hej!
Jest tu ktoś?!
- W czym mogę pomóc? - Dzwoń na pogotowie!
Zapomnij o tym, Frank.
Nikt już tym nie rządzi.
Dzwoń po karetkę!
Niektórzy twierdzą, że Bumpy Johnson był wielkim człowiekiem,
według pochlebców był filantropem,
człowiekiem ludu.
Nikt nie chce pamiętać słowa, najczęściej utożsamianego
z Ellsworthem Bumpy Johnsonem: gangster,
którego odejście zebrało tych wszystkich żałobników w te mroźne popołudnie.
Główny szef mafii, Dominic Cattano.
Następna postać przestępczego świata, Nicky Barnes.
Z kręgów politycznych...
Gubernator, burmistrz Nowego Yorku szef policji i pełnomocnik rządu.
Przedstawiciele areny sportowej i przemysłu rozrywkowego...
Bumpy Johnson zmarł w wieku 62 lat.
Był lokalnym bohaterem przez ponad 4 dziesięciolecia.
Okrzyczany przez jednych Robin Hoodem Harlemu,
przez innych uważany za bezwzględnego przestępcę...
Myślałem, że Warnfield robi lepsze masło, wiesz...?
- Zjesz coś? - Nie.
Zjadłbym skrzydełka z kurczaka...
Kto to?
Nawet nie wiedział od kogo oberwał, kumasz?
Po prostu walę go w mordę, czaisz?
Masz ognia? Masz...?
Bardzo to miłe.
Hej, Frank...
Przynieś mi zapalniczkę jak będziesz wracał.
Dziękuję.
- Don Cattano. - Jak się masz, Rossi?
Dobrze? Podaj mu kieliszek...
Chodź tu. No chodź.
Wiem, że ci ciężko, Frank. Mnie też.
Nic mi nie jest.
- Wszystko będzie dobrze. - Tak.
Wiem, że Bumpy nic ci nie wspominał, ale...
kazał sobie obiecać, że jeśli coś mu się stanie,
to ja mam się upewnić, że nie odejdziesz z niczym.
Doceniam to.
Połowa ludzi w tym pokoju była winna Bumbpy'emu kasę, kiedy umarł.
Myślą, że zapomnę ją odebrać, ale ja odbiorę te pieniądze.
Cóż, to jest duch wojownika. Idź i bierz ich.
Pan Robins po stronie oskarżenia, sprawa U.S. przeciw Meade.
Podstawa prawna w przedmiocie sporu, jak było to określone
i co to oznacza dla nas dzisiaj.
To przełom w sprawie, panie Robins, więc proszę uważnie słuchać.
Boje się że wywołają mnie do odpowiedzi, wiesz?
Muszę stanąć na środku klasy, odwrócić się,
a wiem, że wszyscy tam wiedzą więcej ode mnie.
To co najbardziej przeraża ludzi, to nie śmierć...
Tylko przemawianie publiczne.
Dostają jakiejś choroby. Zaczynają wymiotować.
I tak chcesz zarabiać na życie?
Nie chcę, ale muszę to zostawić.
Mam to zrobić?
Nie, weźmie to ode mnie. Znamy się od ogólniaka.
- Od ogólniaka? - Dzień dobry.
- Tak. - Jak nie weźmie, po prostu to wrzuć.
- To dobra metoda. - Wrzucić?
Dobra.
Jak leci, Suzie?
- Cześć, Jack. - Jak się masz, złotko?
Nieźle.
No dobra...
Nie gryź... mnie... po rękach, gnoju!
Przysięgam na Boga, Richie. Gdybym wiedział, że to ty,
nie przytrzasnąłbym ci ręki drzwiami. Nie ma mowy.
Ugryzłeś mnie w jebaną rękę.
Tak w ogóle to czemu doręczasz wezwania?
- Pracuję dla hrabstwa. - Dla hrabstwa?
- I jak ci idzie? - Pierdol się.
Dobra, przepraszam. Zostało mi doręczone, możemy to już zostawić?
Napaść na funkcjonariusza policji? Nie wydaje mi się.
Przez wzgląd na stare czasy. Co robimy? Czego potrzebujesz? Co mogę ci dać?
- Ile za napaść z bronią? - Minimum 5 lat.
- 5 lat. - Nie, dajcie spokój, chłopaki. Nie.
- Chłopaki, czego chcecie? Kogo chcecie? - Kogo masz?
Chcecie bukmachera Dużego Ala? Jego księgowego?
Dam wam go.
NEW JERSEY
Stój, stój, stój... Jest.
Oto on. Bukmacher.
- Dobra, spadaj. - Tutaj?
Tak, tutaj. Wysiadaj.
- Co robicie...? - No dalej, ruchy.
Wyluzuj się.
- Pilnujemy jego czy samochodu? - Zobaczymy kto przylezie po samochód.
Myślisz, że nas nabrał?
Dzwoniłeś po nakaz, tak? Gdzie oni są?
Dopiero zadzwoniłem, stary.
Zadzwoniłem i wróciłem tutaj. Minęło raptem 10 sekund.
Widzieliśmy go z towarem, Javy.
Widziałeś towar? Widziałeś torby ze spożywczaka.
Nie wiesz co w nich było.
Pewnie, że wiem. Ty też wiesz.
Nie pleć mi tu bzdur.
Po co ten pośpiech, Richie? Za pół godziny będziemy mieli nakaz.
- Mam zajęcia wieczorowe. - To się spóźnisz.
Jebać to. Idziemy.
- Jesteś pewien? - Tak. Idziemy.
Kurwa...
- Jave! - Co?
Ja pierdolę...
To nie kilka dolców.
Nieważne. Zasada to zasada.
Będziemy gadać o zasadach?
Richie, gliny, które znajdują taką forsę,
oznacza jedno:
gliny, które biorą forsę.
Będziemy pierdolonymi banitami.
Tak czy inaczej, mamy przejebane.
Nie, jeśli ją weźmiemy.
Jeśli jej nie weźmiemy, masz rację, mamy przesrane.
Ale nie, jeśli ją weźmiemy.
Jasna cholera, człowieku! Prosiliśmy o to?
Przyłożyliśmy komuś gnata do głowy, mówiąc: "Oddawaj pieniądze!"?
Gliny zabijają gliny, którym nie ufają.
Nie możemy tego oddać, stary.
Możesz w to uwierzyć?
Ile tego jest?
987.000 dolarów.
A co się stało z resztą tego?
Co wyprawiacie, do cholery, licząc to na oczach wszystkich?
Postradaliście rozum?
Zapakujcie to z powrotem w torby, zapieczętujcie i zabierzcie na dół.
Jebany harcerzyk.
Co?
No co?
NOWY YORK KWATERA GŁÓWNA POLICJI
Detektyw Trupo. Podpisz tutaj.
- Gotowi zarobić trochę jebanego szmalu? - Zawsze.
- O tak. - Pewnie, kurde.
Proszę bardzo.
- No dobra... - Patrzcie na to.
Kurwa, zajebiście.
Jeszcze trzy.
- Nie rozsypcie tego gówna. - Wiem.
- Ostrożnie z tym. - Dobra.
Wystarczy na test z odczynnikiem.
Trochę mniej.
To towar z "Francuskiego Łącznika".
Ten sam, który Eddy Eagan i Sonny Grasso ukradli nam.
Gliniarze zgarnęli towar, aresztowali wszystkich,
podkradali go z przechowalni dowodów,
podrabiali i odsprzedawali nam z powrotem.
Właściwie kontrolowali tym rynek.
Panie Rossi, niespodzianka...
Robili to przez lata. Żyli z tego.
Nasz własny towar.
Kurwa, co się porobiło na świecie, Frank?
Pierdoleni oszuści.
Tak... Szkoda Bumpy'ego.
Już nie będzie tak samo w Harlemie.
Mogłeś iść sobie ulicą i nikt cię nie zaczepiał,
bo Bumpy czuwał.
Połowa działki.
Jak tam jest teraz?
Chaos. Każda małpa walczy za siebie.
Jak można tak żyć?
Trzeba zaprowadzić porządek.
Przy Włochach to by nie przeszło.
Ważniejszy od życia każdego człowieka... jest porządek.
Frank...
Chodź, usiądź.
- Jak się masz? W porządku? - Tak.
- Widujesz Nate'a? - Tak, cały czas.
Nate jest wszędzie. Daje sobie radę.
Ma teraz klub.
- Gdzie? W Sajgonie? - W Bangkoku.
Chyba już nie wróci do domu.
Chodźcie.
Na koszt firmy. Dla chłopców w mundurkach.
Dzięki, skarbie. To bardzo miłe.
- Podziękuj Frankowi. - Dzięki, Frank.
Odpręż się.
Opychamy to gówno po kilka razy.
Gliny dzielą to, sprzedają...
Nie będę narzekał, bo cena mi pasuje.
To gówno, Nam... Zabierze...
zabierze... zabierze mnie do Nieba...
Nie zauważyłeś słoja, Frank? Chyba go minąłeś.
Słoja na kasę, Frank.
Co mam zrobić? Umieścić nad nim pierdolony znak?
To nie prowadzi do niczego... Wiesz co, Frank?
Bumpy już nie rządzi na 116 ulicy. Bumpy nie rządzi już nigdzie w Harlemie.
Teraz ja tu jestem szefem i opłata wynosi 20 %.
Słuchaj, nie sprzedawaj dragów, Frank. Poszukaj sobie prawdziwej roboty.
Potrzebujesz jebanej roboty, Frank? Tego ci trzeba?
Możesz pracować dla mnie. Możesz mnie wozić.
Otwierać drzwiczki, "tak, psze pana"; "nie, psze pana"; "już, psze pana",
cokolwiek będzie potrzeba.
20 %...
20 % to mój zysk, Tango.
Jeśli ci to oddam, co mi zostanie? 20 % wywali mnie z interesu.
Wywali każdego, kogo znasz.
Są legalne sposoby na robienie interesu, Tango i jest ten sposób.
Nawet Bumpy nie brał 20 %.
Bumpy, kurwa, nie żyje.
Swój chłop. 20 %...?
20 %.
Gav! Idziemy.
Zostaw. Dobrze. Siad.
Przywódca... jest jak pasterz.
Posyła swoje najsilniejsze sztuki na przód stada.
Reszta pójdzie za nimi,
a pasterz podąży spokojnie z tyłu.
Chodź, piesku! Do nogi! Tutaj!
Aport! Tak!
Ma kostur i rózgę, i używa ich,
jeśli musi.
Przeważnie nie musi.
Prowadzi całe stado po cichu.
Kto dał im prawo odcinać zaopatrzenie?
Pośrednicy. Zakupy od producentów.
Zabierają Amerykanom pracę.
Tak to teraz jest, Frank.
Tak to teraz jest...
Problem z narkotykami w Wietnamie stał się większy, niż z marihuaną.
Obecnie szacuje się, że 1/3 amerykańskich żołnierzy, eksperymentuje z opium i heroiną.
Władze donoszą, że skonfiskowano znaczne ilości marihuany, heroiny i pigułek.
Każda osoba i pojazd przekraczające bramę są szczegółowo przeszukiwane.
Żołnierze mają dostęp do narkotyków poprzez liczne centra rozrywki
w Bangkoku, Sajgonie i wszystkich przyległych terytoriach.
Władze twierdzą, że łatwy dostęp i stosunkowo niska cena wysokiej jakości heroiny
na terenie Sajgonu i całego wschodniego regionu,
doprowadza do epidemii heroinowego uzależnienia wśród amerykańskich żołnierzy.
- Centrala. - Międzynarodowa.
- Jakie miasto? - Bangkok.
- Zna pan kod kraju? - Tak. 376.
- Przez pierwsze 3 minuty... - Tak, rozumiem, rozumiem.
- Zakon dusz. - Halo?
- Bracia Dusz. W czym mogę pomóc? - Nate?
- Czy my się znamy? - Tak, to ja.
- Kto? - Ja, Frank. Twój kuzyn, murzynie.
Kup sobie nowy garnitur.
- Posłuchaj, przepraszam. - Odpuść sobie, Richie.
Nic na to nie poradzę. Zabiorę go w następny weekend, dobrze?
- Przeprowadzamy się. - Co? Dokąd?
Do St. Regis. Co to za różnica?
Do mojej siostry.
- Do siostry? Do Vegas? - Tak.
Nie przeprowadzisz się do Las Vegas. Nie z Michaelem.
A co mam z nim zrobić? Zostawić go z tobą?
Piękny obrazek.
Hej, chłopaki. Wyluzujcie się.
Laurie, Las Vegas nie nadaje się do wychowywania dzieci.
A tu niby jest w porządku? Wśród twoich kumpli?
- Kiedy będę go widywał? - W ten weekend, w zeszły weekend!
Niech to cholera...
Hej!
Grzecznie prosiłem, żebyście się zamknęli, tak?
Teraz będę musiał was pozabijać.
Przysięgam, że wyciągnę gnata i wpakuję wam po kulce w jebane łby!
A teraz skończcie z tym szajsem i pozbierajcie szkło!
- Spokojnie, człowieku... - Wyluzuj się.
- Cholerny wariat. - Chodźmy stąd.
Nie masz pistoletu.
Jesteś pewna?
Masz świra, Richie.
Nie masz dla nas miejsca.
Zobaczymy się w sądzie.
Chodź, Michael!
Pożegnaj się z tatusiem.
- Chodź tutaj... - Hej, mały.
Do zobaczenia w następny weekend. Pójdziemy gdzieś.
Kupię ci lody.
Macie 10 minut. 10 minut.
BANGKOK
Powiedział: "dużo".
To twój kuzyn?
Tak.
To kuzyn mojej byłej żony.
Zapytaj go ile chce.
Ile chcesz, Frank?
Powiedz mu, że chcę 100 kilo.
Nie znam nikogo, kto mógłby załatwić tyle "porcelanki".
Trzeba by to pozbierać z kilku źródeł i nie będzie w 100 % czysta.
Trata-tata. Nie chcę tego.
Wiem, że tego nie chcesz, Frank.
Ale to oznacza, że musiałbyś pójść do syndykatu Chiu-Chou, rozumiesz?
Do Cholon w Sajgonie. Jeśli w ogóle będą chcieli z tobą gadać.
Rozumiem, ale to i tak nie wystarczy, bo towar będzie już podzielony.
Chcę pójść tam, skąd oni to biorą. Chcę pójść do źródła.
- Więc pójdziesz po niego sam? - Czemu nie?
No co? Skoro już jestem tak daleko?
Musiałbyś pójść do pierdolonej dżungli.
Jestem w dżungli. Rozejrzyj się.
Oni wpierdalają karaluchy, czy cokolwiek to jest.
Czarnuchu, mówię o wężach, tygrysach i o Vietcongu,
i o komarach, które zeżrą ci jebane dupsko.
- Chcesz iść w dżunglę? - Idziemy.
Kurwa... Pierdolić to, idziemy.
- Idziemy. - Czemu nie?
Hej, Frank.
Cały ten teren jest kontrolowany przez Kuomintang,
pokonaną armię generała Chiang Kai-Sheka.
Jak macie zamiar przemycić to do Stanów?
Proszę się o to nie martwić.
Dla kogo pracujecie tam?
O to też proszę się nie martwić.
Kim pan naprawdę jest?
Frank Lucas. Tak jak w paszporcie.
- Pytam: kogo pan reprezentuje? - Siebie.
Twierdzi pan, że zabierze 100 kilo heroiny do USA
i dla nikogo pan nie pracuje? Nikt nie musiał się na to zgodzić?
Tak jest.
On musi być szalony.
Po pierwszej transakcji,
jeśli nie zabiją pana importerzy z Marsylii, albo ich ludzie w Stanach,
co wówczas?
Będzie więcej, dużo więcej. Gwarantuję.
Chociaż później wolałbym nie ciągać tu swojego dupska za każdym razem.
Oczywiście, że nie.
Swój chłop.
Bracia Dusz, co?
50 kawałków dla nich, dla pilota i chłopaków po drugiej stronie.
Daj im stówę.
50 wystarczy, Frank.
Daj im stówę, daj im wszystko.
Teraz posłuchaj... To wszystko, co mam, więc...
Jeśli towar nie przybędzie, z jakiegokolwiek powodu...
Posłuchaj, kuzyn czy nie kuzyn, jestem bardzo zajęty, rozumiesz?
Nie mam czasu chodzić na pogrzeby.
Dam ci cynk jak towar będzie w powietrzu.
Swój chłop.
Kurwa...
- Richie...? - Tak.
Ten skurwiel mnie załatwił. Nie wiem jak, ale zrobił to.
Sięgnął po broń.
Musiałem to zrobić, stary.
Tam jest ze setka ludzi, którzy słyszeli strzały.
Musisz mi pomóc. Musisz coś zrobić.
Gdzie jesteś, Javy?
To jest właśnie problem.
Kontrola, mam 10-13. Mam 10-13.
Zrozumiałem. Masz miejsce?
Tower 2...
4-20...
- Kenton West w Projects. - Proszę się zidentyfikować.
- Detektyw Richie Roberts. - Nie mam nikogo w tym rejonie.
Gówno prawda...
Proszę ponowić wezwanie. Będę potrzebował wsparcia.
Detektywie Roberts, nie mam tam nikogo. Odmawiam.
Pierdol się!
Skurwysynu!
Uspokójcie się. Uspokójcie się, dobrze?
Sprawdzę co się tu dzieje.
Richie...
Otwierać drzwi! Otwierać te pierdolone drzwi!
Gdzie wasze wsparcie? - Pierdolone gliny!
Nie ma wsparcia? Czemu?
Wyłaź skurwysynu!
- Zabandażuj mu szyję. - Richie, on nie żyje...
Wiem, kurwa, że nie żyje. Zabandażuj mu szyję, przemyj głowę,
posadź go na nosze i otwórz mu jebane oczy.
- Otwierać pierdolone drzwi! - W porządku? Do dzieła.
Kurwa...
Dobra, oczyśćmy go.
Do cholery! Otwierajcie jebane drzwi!
Daj mi pistolet. Daj mi swój pistolet.
- Masz odznakę? - Tak...
Zabiję tego skurwysyna!
- Gotowi? - No...
Po prostu idźcie naprzód.
- W porządku? - Tak.
Wszystko w porządku!
Zabieramy go do szpitala.
Odsuńcie się! Zróbcie przejście!
Odsuńcie się! Do tyłu!
Dzięki, stary.
Ja pierdolę...
Dupek wyciągnął gnata. Możesz w to uwierzyć?
Wyciągnąć gnata na glinę.
Musiałem to zrobić, stary. Zabij albo cię zabiją.
Pierdolony, zwariowany świat, co?
- Kurwa, co robiłeś w Projects? - Śledztwo... Sam wiesz.
Tak, jak mnie uczyłeś.
Sprawdzanie podejrzanych, śledzenie, dopasowywanie fragmentów układanki...
Ten gość był handlarzem, jebanym handlarzem,
cholernym szubrawcem.
On nie wyciągnął gnata na glinę, wyciągnął go na ćpuna.
- Ćpuna, który chciał go okraść. - Co ty pierdolisz...?
Co, kurwa...? Co robisz, człowieku?
Co to, kurwa, jest?! Co to za forsa?!
Zarobiłem to gówno! Jest moja!
Zarobiłem ją jak glina! Zarobiłem ją jak dobry glina!
Zamordowałeś go! Zamordowałeś go!
Zamordowałeś go, obrabowałeś i zadzwoniłeś, żebym cię z tego wyciągnął,
przez co nagiąłem fakty, skurwysynu.
Powiem ci jakie były fakty, stary. Po prostu napisz raport,
tak jak ci to opowiem. I tak to zostawimy...
I tak będzie.
Nie mogę tego zrobić.
Jestem jak trędowaty, bo posłuchałem cię
i oddałem milion jebanych dolarów.
Po tym już nikt nie będzie ze mną pracować.
Nie mogę wyrwać się z tego szajsu, Richie. To takie łatwe.
Po prostu napisz ten raport. Między nami, jak między partnerami.
Nie mogę tego zrobić.
Zatrzymaj się!
Otwórz bagażnik.
Wynocha,
wynocha,
wynocha z Wietnamu!
Wynocha,
wynocha,
wynocha z Wietnamu!
Krzyczmy najgłośniej jak potrafimy,
że wojna w Wietnamie powinna się zakończyć,
a najlepszym sposobem dla USA, żeby ją zakończyć,
to spakować się i wyjechać z Wietnamu natychmiast.
Jak to wygląda?
Zazwyczaj mam do czynienia z czystością rzędu 25 do 45 %.
W tym nie ma alkaloidów, brudów, substancji zastępczych.
To 100 % czysty towar.
Mogę?
Bierz.
Dzięki, Frank.
BŁĘKITNY CZAR
Biorę.
Żadnych nieprzewidzianych wypadków, żadnych kredytów, nic.
Gotówka.
Bajecznie.
Nie mówię o twoich skłonnościach, Richie.
Znam je doskonale. Mówię o byciu gliniarzem.
Mówisz o braniu forsy? Nie robię tego, to nie w moim stylu.
A twoi kumple z sąsiedztwa. Ciągle się z nimi kręcisz?
Tak, gramy w bejsbol w weekendy.
Mafiozi? To nie będzie dobrze wyglądało.
Chłopaki, z którymi chodziłem do szkoły. Co w tym złego?
- A Joseph Sedano? - Co z nim?
Po prostu staram się zrozumieć co powiedziała twoja żona.
Jeśli to nieprawda, powiedz mi.
- Tak, to jeden z nich. - Ojciec chrzestny twojego syna?
Tak.
Na pewno ją dyma.
Naprawdę ci na tym zależy?
Czy tylko nie chcesz, żeby wygrała?
Znasz ten pokoik przesłuchań? Na drugim piętrze?
- Tak myślałam. - Spotkamy się tam...
Proszę wstać!
No dalej, Richie... Tak, Richie...
Zerżnij mnie jak gliniarz. Właśnie tak...!
Nie odbieraj!
Tak?!
- Richie Roberts. - Jak leci?
- Cześć. Richie Roberts. - Detektyw Morratti.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Więc... To on? - Tak.
Niezła noc na pożegnanie, co? Mamy tu jak na dworcu głównym.
Cały czas tak jest. Dobrze, że wracam do domu przed północą.
Czegoś takiego jeszcze nie widzieliśmy.
Mam gdzieś podpisać?
Tak, chwileczkę.
- Zabieram to ze sobą jako dowód, dobrze? - W porządku.
Wrogiem publicznym numer jeden w Stanach Zjednoczonych,
są narkotyki.
Żeby zwalczyć i pokonać tego wroga,
musimy powołać do życia nowe siły.
Władze federalne ogłosiły chęć utworzenia nowych wydziałów antynarkotykowych
w Waszyngtonie, Nowym Yorku, Los Angeles, Chicago...
Detektyw bez wsparcia, to detektyw, który niewiele może zdziałać.
Wiesz, czemu go nie mam.
Nieważne. Zrobiłeś to, co musiałeś.
Największe miasto na świecie zamienia się w otwarty ściek.
Wszyscy kradną, handlują...
Nie możesz pracować, bo zrobiłeś co do ciebie należy?
Chyba jesteś jedynym uczciwym gliną w mieście.
Specjalne biuro antynarkotykowe w Nowym Yorku nie jest tylko na pokaz.
Oni są uczciwi.
Wiem, bo chcą, żebyśmy wzięli w tym udział,
a ja chcę, żebyś pokierował tym po swojemu.
To federalni. Przed kim będę odpowiadał?
- Przed urzędem pocztowym? - Przede mną.
Przede mną i prokuratorem generalnym. Przed nikim więcej.
Nie postawisz więcej stopy na posterunku, pracujesz u siebie,
wybierasz sobie własnych ludzi.
Ludzi, o których wiesz, że nie ruszyliby pięciocentówki z chodnika.
Cóż, mamy śliczne przejście.
600-letnie mahoniowe drzwi.
Uwaga na próg.
Spójrz nato. Czujesz to?
Myślę, że jest bardzo ładne.
Patrz pod nogi.
Popatrz na te piękne podłogi.
Przynajmniej, nie wiem, 200-letnie...
i żadnych pęknięć.
To jeden z moich ulubionych pokojów,
ale mieliśmy problemy z instalacją.
Naprawiłem to. Teraz jest w porządku.
Nie będzie przeciekać.
Tu jest.
Wiesz, jak byłem dzieckiem,
całkiem dobrze grałem na pianinie,
ale potem, nie wiem czemu, zapomniałem.
Życie płynie. Cóż...
Jak długo zostaniesz?
Zrób coś dla mnie, proszę.
Uważaj na drzwi.
To piękne, dekoracyjne, szklane drzwi, wiesz?
Dalej, Jimmy. Chodź.
Dobra. Odrzuć.
GREENSBORO KAROLINA PÓŁNOCNA
- U Huey'a. - Huey.
- Kto mówi? - A jak myślisz, chłopcze?
- Frank. - Jaki Frank?
Frank twój brat, murzynie.
Frank?
Tak jest.
Hej, Melvin! Melvin, gdzie mama?!
- Co?! - Gdzie...? Frank dzwoni!
- Mamo! - Jak leci, Frankie?
Frank dzwoni!
- Co?! - Mamo, Frank dzwoni!
Frank?! Dobry Boże!
Co mówisz, człowieku?
Posłuchaj. Zabieram was wszystkich o 18.00.
Zbierz wszystkich, dobra? Weź mamę, weź wszystkich, dobra?
Dobra.
SPRZEDANE
Hej, Frank!
Jak się masz?
Patrzcie na to!
O mój Boże. Tak się cieszę, że cię widzę.
Naprawdę, to kawał ziemi, który tu masz.
- Ciekawe jak go było na to stać. - A czyj to dom?
To twój dom, mamo.
- Mój? - Chodźmy.
Nowy dom.
Słuchajcie!
Chcę wam powiedzieć jaka jestem szczęśliwa,
mając tutaj wszystkie moje dzieci i wnuki razem.
Jestem bardzo szczęśliwa. Bawcie się dobrze.
Mam nadzieję, że masz pracę, skoro tyle jesz, chłopcze.
On ma rękę, mówię ci. Rękę z pierwszej ligi.
- Czyżby? - Prawda?
Prawda, tatku.
Pokaże mi po kolacji. Porzucamy sobie.
Nie, nie, nie... Nigdy jej nie złapiesz.
Mówię poważnie. On rzuca mocniej, niż Gibson.
Mówię o 135 km/h.
A on złapie?
Najwyżej złapie oddech.
Biega dookoła jak 5-latek. Nie potrafi nadążyć.
Oto twój pokój.
Wspaniały.
Spójrz tylko...
Jest przepiękny. Przepiękny... Po prostu...
- Jak ty...? - Kazałem go zrobić.
Zapamiętałem go.
- Miałeś 5 lat, gdy mi go zabrali. - Zgadza się.
- Jak ci się udało...? - Jakże mógłbym zapomnieć, mamo?
Mogę tylko powiedzieć, że... jest idealny.
Po prostu idealny.
- Tak bardzo cię kocham. - Ja też cię kocham, mamo.
- O Boże... - Już dobrze.
Obaj znają się na elektronice, mają konkretnych informatorów,
są uczciwi i nieustraszeni. To wariaci jak ty, Richie.
Gdzie są?
To Jones. Z tą chudą, białą laską.
Prawdziwy zwierz na ulicy. Zna się na prochach.
Konkretny gość. Nic dodać, nic ująć.
To Abruzzo. Ten z dwoma dziwacznymi grubasami.
Uwielbia duże zadki.
Jest jak buldog.
Nie pierdoli się, kumasz? Można zaufać mu w ciemno.
Słuchaj, pracujemy razem. Chcesz mnie, musisz wziąć ich.
Kiedy zaczynamy?
Ludzie, dla których pracowałem
prowadzą największe firmy w Nowym Yorku od ponad 50 lat.
15 lat, 8 miesięcy i 9 dni...
Byłem z nimi każdego dnia, pracowałem dla nich,
chroniłem ich, opiekowałem się nimi i uczyłem się od nich.
Bumpy był bogaty, ale nigdy bogaty jak biały.
Nie był jednym z nich.
Nigdy nie był właścicielem własnej firmy.
Wydawało mu się, że był, ale nie był. Tylko zarządzał.
Biali byli właścicielami, więc posiadali również jego.
Ale mnie nikt nie posiada.
- Cześć. - Jak się masz?
Ponieważ jestem właścicielem własnej firmy, która sprzedaje produkt,
który jest lepszy od konkurencji i tańszy od konkurencji.
A co sprzedajemy, Frank?
Jak leci, Red?
To moi bracia. Właśnie przyjechali z Karoliny Północnej.
- To jest Red Top. - Cześć.
A to nasze panie.
- Cześć. - Cześć.
Co jest, czarnuchy? Nie widzieliście nigdy kuciapek?
- Czemu są na golasa? - Aby nie mogły nic ukraść.
To lubię.
Najważniejsza w interesie jest uczciwość,
rzetelność, ciężka praca.
Rodzina. Nigdy nie zapomnij skąd pochodzisz.
Dziękuję, Shauna.
Na tym świecie jesteś, kim jesteś.
Możesz być jednym z dwóch...
możesz być kimś,
lub nikim.
Zaraz wracam.
Mają być świeże. Pamiętaj o tym, jak tu wrócę.
Tango...
Słyszę, co mówisz. Nie rób problemów.
Chciałeś czegoś, Frank?
Gdzie moje pieniądze?
Red Top dała ci paczuszkę, ty powinieneś wręczyć mi moje pieniądze.
Tu jest słoik. 20 %.
- Masz słoik? - Tak.
Wypierdalaj stąd, Frank.
Co zrobisz?
Co, kurwa, zrobisz, Frank? Co?
Co zrobisz?
Zastrzelisz mnie przy wszystkich? Tak?
Śmiało...
O ja pierdolę...
Proszę bardzo. 20 %.
Na czym stanęliśmy?
Jones.
Jonesy.
To było ładne, stary.
Po prostu nastrajam się, skarbie.
Kumam.
BŁĘKITNY CZAR
Tam jest nowo utworzony oddział antynarkotykowy dla hrabstwa Essex.
Naszym celem są poważne aresztowania. Żadnych płotek.
Szukamy dostawców i dystrybutorów.
Heroina, kokaina, amfetamina, żadnej trawki poniżej 500 kilo,
żadnych prochów poniżej 40 kilo.
Niech ktoś inny traci czas na mniejsze ilości.
Bierzemy się za duże dostawy, duże pieniądze i duże pokusy.
Słyszeliśmy o tobie.
Dorwałeś milion dolców w nieoznaczonych banknotach i oddałeś to gówno.
- To prawda? - Tak.
Komuś się coś nie podoba?
Mnie też.
Wiecie, myślę o tym każdego dnia.
Powinienem grzać tyłek na Florydzie i jeździć mustangiem z 68'.
Ale oddałem więc... Cóż, jestem tutaj i...
Będziemy szukać znacznie większej kasy.
- W porządku? - Bingo.
- Widzisz, Richie? - Tak.
To jest towar z ulicy.
Ale ten Błękitny Czar jest dwa razy lepszy.
Znaczy, to najczystszy proszek, jaki widziałem na ulicy.
Wystarczająco silny do palenia.
Idealny dla białych gówniarzy z przedmieść, którzy boją się igieł.
Zapłaciłem za to 10 dolców.
Jest wszędzie. Na każdym skrzyżowaniu.
Jak to jest możliwe?
Jak komuś może się opłacać sprzedawać dwa razy lepszy towar za pół ceny?
- Frank, to konkretny temat. - Dobry towar?
Tak. Najlepszy jaki miałem, człowieku.
Tutaj, tutaj. Wspaniale, wspaniale.
Pokaż okładkę!
Wiecie o czym mówię?
Proszę bardzo.
Któż to?
Panie i panowie!
Nasza duma! Sam mistrz.
Pan Joe Louis.
Kim jest ta z Joe?
Miss Puerto Rico.
- Puerto Rico? - No...
- Królowa piękności? - Prawdziwa królowa piękności.
No dalej, kotku!
Proszę nam na chwilę wybaczyć.
Tak, proszę pana.
Dziękuję.
O co chodzi, stary?
Dlaczego się uśmiechasz?
- Nie wiem. - Co to ma być?
Co ma być co? Co?
Chodź no tu.
- Co to jest, co tu masz? - Co jest co, człowieku?
To! Co masz na sobie.
Bardzo, bardzo... bardzo ładny garniak.
Bardzo, bardzo... bardzo ładny garniak?
To strój klauna. To kostium.
Aż krzyczy: "Aresztuj mnie!"
Rozumiesz?
Jesteś za głośny. Robisz za dużo hałasu.
Spójrz na mnie.
Najgłośniejszy na sali, to najsłabszy na sali.
Mówiłem ci o tym. Rozumiesz?
Chcesz być jak Mickey Fox?
Jaki masz problem z Mickeyem? Lubię go...
Nie mam z nim problemu. Lubisz go?
- Tak. - Chcesz być jak on?
Chcesz być Super Odlotowy?
Chcesz dla niego pracować, dzielić z nim celę, gotować mu.
Chciał z tobą rozmawiać.
Więc teraz rozmawiasz z nim o mnie?
- O czym? - To nie tak.
- Rozmawialiśmy tylko i wyszło twoje imię. - O czym?!
O niczym. Powiedziałem tylko, że ci powiem.
Chodź no tu...
Wiesz, że gdybyś nie był moim bratem, zabiłbym cię, wiesz?
- Wypierdoliłbym ci w dupę jebany mózg. - Nie bądź taki.
Zabieram cię na zakupy.
- Byłem już na zakupach. - Właśnie widzę.
Patrzę w ciebie głęboko
i wiem co teraz myślisz.
I jeśli jestem tym, kogo potrzebujesz,
daj mi jakiś znak.
Daj mi znać, bo nie potrafię czytać w twoich myślach,
czy jesteś w tym, czy jestem w tym sam.
Potrzebuję od ciebie znaku...
Chodzi o podatki.
Zaszła pomyłka, którą teraz naprawiają moi prawnicy,
ale teraz...
Ile jesteś winien, Joe?
To nic takiego. Około...
50 tysięcy.
Zatrzymaj je.
Dziękuję, człowieku.
Oddam ci, jak tylko...
Joe, to nie pożyczka. To prezent, dobra?
Za to co zrobiłeś dla Bumpy'ego, my jesteśmy twoimi dłużnikami.
Rozchmurz się, dobrze? W porządku?
Wszystko, co na dole...
Smutna mina.
Dobra, Doc. Na razie, dobra?
Grasz taką spokojną...
Wciąż jesteś mi winna taniec, prawda?
Doc, daj spokój.
Frank, spójrz na to.
- Jak się masz? - Cześć.
- Frank Lucas. - Eva Larendo.
- Miło cię poznać. - Miło cię poznać, Frank.
- Jesteś Frank, a to twój klub? - Tak, jestem Frank i to mój klub.
Dlaczego nazywa się "U Małego", a nie "U Franka"?
Bo jeśli coś posiadasz, nazywasz to jak ci się podoba.
- "U Małego"? - U Franka.
- Mały u Franka. - Mały Franek...?
Dokładnie.
Pozwolisz się odprowadzić?
Dobrze.
Wychodzisz?
Nie. Szłam do swojego stolika.
Dobrze. Potrzebujesz towarzystwa?
- Tak? - No...
- Wszystkie śmierdziuchy. - Zaraz, co tu mamy?
Umyj łapska. Mam tylko jedną kopię. Popalcujesz mi to.
- Czekaj no. - Masz tutaj.
- Co z nim? - Kto to?
Joey Sedano. Bratanek Don Cattano.
Powieś go tam, obok grubej ryby.
- Zupełnie jak wujaszek. - Mniej przystojny.
- Wygląda bardziej jak jego siostra. - Ice Pick Paul.
- Bardzo śmieszne. - Musimy ruszyć w trasę.
Potrzebujemy Ice Pick Paula.
Ice Pick Paul...
- Jesteś pewien? - Tak.
Proszę bardzo...
Ice Pick Paul.
Nie, Ice Pick Paul to jebany zołnierz. Ten gość to porucznik.
Jak to w ogóle, kurwa, możliwe?
To jest Benny "Biskup".
Ten gość to żołnierz, a ten to porucznik. Nie może być na szczycie.
Myślisz o Bennym "Biskupie".
Vinnie "Dwie Skarpety" to pierdolony, leniwy zięć don Cattano.
Jonesy ma rację.
Który z was widział jak Ice Pick Paul sprzedaje narkotyki?
Znaczy, na ulicy?
Tak, na ulicy, byłeś u niego? Widziałeś go z dragami...?
Tak, Ricky nam powiedział.
Kurwa, ten gość nie żyje. Od 4 tygodni.
- No tak... - On nie żyje.
Dobra, to zdejmujemy go z jebanej tablicy.
Wydaje mi się, że nie mamy żadnego konkretnego dowodu
przeciw komukolwiek na tej tablicy.
Co ty mówisz, Richie. To są całe tygodnie naszej pracy.
Mówię: ściągać to. Zaczynamy od początku na ulicy.
Cześć, kto mówi?
Halo? Gabe? Tak, tu Scott. Tak.
Scotty! Jak leci, bracie?
Te opony zimowe, które dałeś mi wczoraj.
Dotarły?
Opony zimowe?
Tak. Potrzebuję ich więcej.
Daj mi jeszcze półtora.
Półtora.
To spore zamówienie.
Tak, potrzebuję z głębokim bieżnikiem.
Wystarczają na 100.000 mil.
Dobra. Coś ci powiem.
Przyjdź tu jutro rano,
to ustawię cię na cacy,
z tymi głęboko bieżnikowanymi, dobra?
Dzięki, bracie.
Nie ma problemu.
To mniej więcej roczna wypłata, Richie.
Jeśli zniknie, nie będę w stanie załatwić ci tego ponownie.
Bywało gorzej. Mam znów ręczyć za to życiem?
Za marne 20 kawałków?
- To ma być Błękitny Czar. - Tak, tak... będzie Błękitny.
Możesz odebrać tutaj jutro.
- 20.000 $. - Po prostu zostaw tutaj.
- Jak poszło? - Dobrze.
Idzie.
- To on? - Tak.
Szybki jest.
Richie, on jedzie do centrum. Co, kurwa, robimy?
Trzymamy się jebanej kasy, to zrobimy. Trzymamy się kasy.
- Nie możemy pchać się do centrum, kurwa. - Owszem, możemy.
Tam jest 20 patyków. Podpisałem za nie, jak je stracimy...
Jedź za forsą!
- To poza naszą jurysdykcją! - Jedź za forsą!
Dobra! Dobra!
Parkuje.
Zaczyna się.
Wysadź mnie tutaj.
- Bądź w pobliżu. - Zrobię kółko wokół przecznicy.
Rusz się!
Co to ma być, kurwa? Rusz się, do cholery!
Policja. Przejmuję pański pojazd.
Proszę wysiąść.
Co mnie to, kurwa, obchodzi? To Nowy Jork, człowieku.
Weź sobie inny samochód!
Wysiadaj.
Daj spokój, człowieku. Nie możemy żyć w pokoju...?
Frankie! Frankie!
- Siadaj! - Co?
Wszystkiego najlepszego, panowie.
Co słychać?
Co masz w torbie? Wstawaj!
Co jest, kurwa?
Wstawaj, kurwa! Głuchy jesteś?
Spuść jebany łeb! Siadaj!
- Co robicie? - Siadaj i stul pysk!
Nawet się nie rusz!
Hej, chłopaki! Chłopaki!
Panowie!
Jestem Richie Roberts z Newark.
To moja forsa.
Ktoś ty, kurwa? Jaka forsa?
Banknoty są oznaczone i zarejestrowane w Biurze Prokuratora hrabstwa Essex.
Sami sprawdźcie. Wszystkie zaczynają się od CF 3500.
Popatrzcie.
W dupę rejestrowane.
A już widziałem jebaną Chris-Craft na swoim podjeździe.
Pomyłki się zdarzają. Wezmę pieniądze, dobra?
Tym razem.
- Proszę bardzo. - W porządku.
Kiedy ostatnio byłem w Jersey? Niech no pomyślę.
Nigdy.
Co robisz, przyjeżdżając tutaj niezapowiedziany?
Chcesz nabić sobie guza?
Bierz swoje pierdolone pieniążki, Richie.
I nigdy, przenigdy, nie przyjeżdżaj tutaj niezapowiedziany.
Chcesz oglądnąć jebane show na Broadwayu?
Najpierw zadzwoń i zapytaj czy się zgadzam.
Nie ma sprawy.
Świetne garnitury.
To twój wózek?
To, kurwa, zajebista fura.
- Szczęśliwej drogi do pierdolonego Jersey. - Dobra...
Co tam robiłeś?
Cóż, stamtąd przychodzi towar.
Błękitny Czar... przychodzi z Nowego Jorku.
Co miałem zrobić? Zignorować to?
Taksówkarz wniósł pozew o napaść i kradzież samochodu,
który może być rozpatrzony,
biorąc pod uwagę politykę stanu New Jersey wobec emigrantów.
Pokazałem mu odznakę i powiedziałem, że jestem policjantem.
Ukradłeś mu samochód i znokautowałeś go.
Goniłem 20 kawałków, nie?
Następnym razem nokautuj ludzi, a potem pokazuj odznakę.
Nie chcę więcej słyszeć, że pchasz się do Nowego Jorku.
W takim razie, to śledztwo jest skończone.
Nie słuchasz mnie.
Powiedziałem: "Nie chcę więcej słyszeć, że pchasz się do Nowego Jorku."
Rób, co musisz.
Jedź, dokąd będzie trzeba,
żeby dowiedzieć się, kto sprowadza to gówno do kraju.
Po prostu, nie mów mi o tym.
To twoja dziewczyna. Tam.
- Cześć, jak się masz? - Cześć.
- Nie kazałem ci zbyt długo czekać? - Nie. W porządku.
To dobrze.
Taka piękna kobieta jak ty, nie powinna musieć czekać.
Na nic.
Dziękuje pani. Śliczna, jak zawsze.
Hej, Doc.
Tommy!
Słyszałem, że twój chłopak zaliczył w zeszłym tygodniu dwa przyłożenia.
A tak... Uczynił ojca dumnym.
W porządku.
To twój ojciec?
To Martin Luther King.
- Wcale nie. - Tak, to Martin Luther King.
Wiesz, "... miałem sen...". - No pewnie.
Nie, to jest... Był prawie tak ważny jak Martin Luther King.
- Dla mnie. - Co zrobił?
Wiele rzeczy. Był przyjacielem...
Służył Nowemu Yorkowi, Nowy York służył jemu.
Był moim szefem, moim nauczycielem.
- Czego cię nauczył. - Nauczył mnie mnóstwa rzeczy, on...
Nauczył mnie jak wykorzystać mój czas.
Nauczył mnie, że gdy coś robię, mam to robić z troską, z miłością.
Czegoś jeszcze?
Nauczył mnie być dżentelmenem.
- I jesteś nim? - Próbuję.
Podejdź tu.
Chodź, usiądź tu.
Spójrz na mnie.
Mam 5 apartamentów na Manhattanie.
Domy wzdłuż całego Wschodniego Wybrzeża.
Mogłem zabrać cię do jednego z nich, ale nie zrobiłem tego.
- Przyprowadziłem cię tutaj... - Frank, wszędzie cię szukałam, chłopcze.
...żebyś mogła poznać moją mamę.
Jak się masz, mamo?
- Czy to ona? - Eva, to moja mama.
- Miło mi panią poznać. - Jest śliczna.
Tylko na nią spójrz, Frank. To anioł, który zstąpił z Nieba.
Dziękuję...
Pan Roberts? Byłam umówiona na spotkanie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Przepraszam... Spotkanie?
Opieka Społeczna.
Ale wspomniała o tobie.
- Stewardessa? - Nie, nie stewardessa.
Kobieta z Opieki Społecznej. Wspomniała o tobie.
Zaraz po tym, jak zapytała, czy zadaję się z jakimiś kryminalistami.
- No, wal. - Chcesz to zobaczyć?
Cześć, chłopcy.
Joey! Joey, wskakuj do basenu. Już.
- No dalej, ruchy. - Już.
Skąd o mnie wiedziała?
Laurie.
Ostatnio dużo gada.
Naprawdę dużo.
Kiedy poprosiłeś, żebym został chrzestnym twojego syna,
- wziąłem to bardzo do siebie. - Wiem.
Wiem i doceniam to.
Zgodziłem się wziąć na siebie tę odpowiedzialność,
by zaopiekować się twoim synem,
gdyby, broń Boże, tobie coś się stało.
Jo, to, co powiedziała Opiece Społecznej,
stawia mnie w bardzo złym świetle.
Wiesz?
Wszystkie sprawy domowe, łóżkowe,
podejrzani informatorzy, kobiety...
Starzy kumple, jak ja.
Starzy kumple, jak ty. O tak.
Wujku Joey! Patrz!
W porządku. Rozumiem.
Jeśli zapytają, powiem im co zechcesz.
- Skłamię dla ciebie. - Nie kłam.
Nie musisz kłamać.
Tylko... pomiń pewne szczegóły.
Jasne, nie ma sprawy.
Muszę cię jeszcze o coś zapytać.
Nie musisz odpowiadać, jeśli nie chcesz.
Błękitny Czar.
Masz coś?
Tylko mnóstwo smutku i miernoty od chłopaków odsuniętych od pracy. To wszystko.
Co, twoich chłopaków?
Jego chłopaków.
Wiesz, skąd to się bierze?
Od południowców, tyle słyszałem.
- Kubańczycy? - Nie wiem.
Albo z Meksyku?
Nie wiem.
Myślisz, że z Ameryki Południowej?
Nie wiem!
Powiem ci tyle, że ktokolwiek to jest,
zakłóca naturalny porządek rzeczy.
Tyle na temat.
- Co jest? - Swój chłop.
Jak sprawy?
BAZA ARMII USA BIEN HOA, WIETNAM
FORT BRAGG KAROLINA PÓŁNOCNA
QUEENS
HRABSTWO BERGEN NEW JERSEY
BROOKLYN
BRONX
Frank, chciałbym, żebyś poznał Mike'a Sobotę.
- Jak się pan ma, panie Sobota? - Jak się masz?
- Czym mogę służyć? - Leworęcznym.
- Charlie opowiadał o twoim bratanku. - Pan...
- Yankees. - Tak, tak! Hej, Steve!
- Chodź tutaj. - Przepraszam.
Chłopak jest dobry. Daj go do drużyny.
Dasz sobie radę, tak?
Jestem z Lucasów. Dobry na zły dzień.
Więc nie zrób z tego złego dnia, zrób dobry dzień, rozumiesz?
Przepraszam, policja... Odsuń się, dziewczynko.
Zwijam twoje dupsko, Jimmy.
Nie możesz mnie za to zamknąć.
Mam na to licencję, skurwysynu.
Masz licencję? Przepraszam, dobra?
Kurwa, dobra!
Muszę cię aresztować. To gówno jest za dobre, żeby je sprzedawać.
- Co robisz, stary? - Nikogo nie zaaresztujesz.
Chcesz mnie przekupić?
Coś wam powiem, aresztuję wszystkich. Wszystkich.
Ciebie pierwszą!
- Jak to możliwe? - Co to było?
Zabieraj tę jebaną... Co z tobą, stary?
- Co było co? - Co?
- Co ci, kurde, odbiło? - O co ci, kurwa, chodzi?
O ja pierdolę!
Tylko strzeliłem mu w nogę.
Kurwa, Jimmy!
Wstawaj!
Wynocha wszyscy!
Precz!
- Frank, to był wypadek. - Żaden cholerny wypadek.
Nic nie poczuł, bo cały czas jest upierdolony!
To twój kierowca, pozbądź się go.
Daj spokój, to twój kuzyn!
Gówno dla mnie znaczy, nic nie znaczy.
- Co ma zrobić, wrócić do domu? - W dupie mam co zrobi!
Niech zabiera dupsko do domu!
Nie wcieraj tego. Wetrzesz to.
Rozumiesz? To alpaga. To alpaga za 25.000 $.
Nie wcieraj tego. Nie wcieraj, posyp to sodą.
Ja z nim pogadam, durne skurwysyny.
Słuchajcie,
od teraz nikt nie gada bezpośrednio ze mną, zrozumiano?
Robicie ze mną interesy,
gadacie z Huey'em, Huey gada ze mną, rozumiecie?
- W porządku. - Nigdy przez telefon, tak?
- Dobra. - W porządku.
I pozdejmujcie te cholerne okulary przeciwsłoneczne!
- Do cholery z nimi! - Kurde, chłopie!
Pierdolone prostaki.
Wszystko tu jest z importu,
każda cegła.
Gloucestershire.
- Kto? - Sławne miejsce.
Dla ciebie.
Proszę.
Rzuć!
Chodź, Eva.
Na pewno chcesz zobaczyć resztę domu.
Oczywiście. Przepraszam.
Dziękuję za obiad. Był przepyszny.
Co sądzisz o monopolach?
- Masz na myśli grę? - Nie, po prostu myślę,
że monopole są w tym kraju nielegalne, Frank,
bo nie ma współzawodnictwa.
Nie ma współzawodnictwa, nie przy monopolu.
Niech tego spróbują producenci mleka,
a jutro połowa z nich wyleciałaby z interesu.
- Próbuję tylko godnie żyć. - To twoje prawo.
Każdego prawo. To Ameryka.
Nie możemy tylko robić tego kosztem zbyt dużych wydatków innych.
Bo to staje się nie-amerykańskie.
To dlatego cena, jaką płacimy za galon mleka,
nijak się ma do prawdziwych kosztów produkcji,
ponieważ musi być kontrolowana. Musi być ustalona.
Musi być uczciwa.
Kontrolowana przez kogo? Ustalam cenę, którą uważam za uczciwą.
- Chyba nie jest. - Tak sądzisz?
Tak.
Wiem, że twoi klienci są zadowoleni, Frank.
To tylko banda pierdolonych ćpunów, ot co.
Co z twoimi producentami mleka, Frank?
Pomyślałeś o nas?
Pomyślałeś o nich?
- O producentach mleka? - Tak.
Myślę o nich, Dominic, mniej więcej tak samo, jak oni myślą o mnie.
Po prostu głośno myślę.
Gdybyś sięgnął do swoich magazynów, Frank,
i sprzedał trochę hurtem...
Usiądź. Popracujmy nad tym.
Przydałaby ci się dystrybucja.
Nie wiem, dobrze mi idzie, Dominic. Mam 110-tą do 155-tej,
od rzeki do rzeki, radzę sobie.
Nie mówię tu o czymś takim, jak przydomowy sklepik,
o czymś w rodzaju supermarketu.
Mówię o Los Angeles, Chicago, Detroit, Las Vegas.
Pójdźmy w kraj.
Zagwarantuję ci tutaj święty spokój.
Nie potrzebujesz tego?
Ale będziesz.
Nie wiem jak mnie odbierasz.
Jestem jakby człowiekiem renesansu.
Ludzie, z którymi robię interesy każdego dnia
nie są ludźmi oświeconymi.
Mówisz im o prawach obywatelskich, o których nie mają pojęcia.
Nie są otwarci na zmiany.
Nie na sposób, w jaki załatwia się sprawy i kto się tym zajmuje.
Mogę z nimi porozmawiać, żeby uniknąć nieporozumień.
To rozumiem przez święty spokój.
Proszę.
Ile płacisz, 75... 80 tysięcy za kilo?
Też jestem człowiekiem renesansu.
Oferuję za 50,000.
Dlaczego ufasz tym ludziom, pomimo sposobu, w jaki na ciebie patrzą?
Patrzą na mnie, jakby była Gwiazdka, a ja Świętym Mikołajem.
Patrzą na nas, jak na pomoc.
Teraz pracują dla mnie.
Przewiduję, że spotkanie z Joe Frazierem,
będzie walką dobrego amatora
z prawdziwym zawodowcem.
To będzie jak dziecko wyrzucone z Olimpiady...
Ali wygra w trzech.
Daj spokój, facet, podoba ci się to?
- Walczysz Joe Frazierem. - To jest pozbawione sensu i poza sednem.
Jesteś naćpany, człowieku.
- Spójrz na Fraziera. - Ali go rozniesie, skarbie.
- Zatrzymam cię. - Zatrzymasz? Ty?
Jak szybko? W której rundzie?
- Nie, nie pozwolę na zobowiązania. - 1 do 10.
Przegrasz. A ja wygram.
Przerwa. Marzec 1971 roku.
Oto jesteśmy w Madison Square Garden na walce stulecia.
jakkolwiek by tego nie nazwać, to jest to wielkie wydarzenie.
Są uściski dłoni i oczywiście
przepiękne kobiety.
Ale za uśmiechami i uściskami dłoni
daje się wyczuć atmosferę pełną napięcia.
Jest prawie nie do zniesienia.
Każdy, kto jest kimś jest obecny.
Jak Sinatra, Graziano.
David Roth i Diahann Carroll. Woody Allen i Diane Keaton.
Gwiazdy przybywają.
W sposób, w jaki dostałeś się na okładkę czasopisma Life,
Czasopismo Time, każdy wygłasza swoją opinię.
Joe Louis mówi, że przegram.
Kiedy Joe Louis mówi, że przegram, czuję się cudownie.
Joe Louis zawsze wybiera nie tego faceta.
Szybuj jak motyl, żądlij jak pszczoła!
Nie oglądasz walki, Bob?
Nie lubię boksu.
To nie boks, dzieciaku.
To polityka.
Też mam coś dla ciebie.
Futro? Dla mnie?
Podoba ci się?
Futro? Tak, jest ładne.
Tak uważasz?
- Tak. - Jesteś pewny?
Tutaj, Sammy!
Hej, Sammy, obudź ich!
Joe Louis, tutaj!
Jak leci, Frank?
Panie i panowie,
mamy dość długą listę wstępu.
Będziemy przedstawiać ludzi
z wszelkich dziedzin życia.
I tylko ludzi biznesu,
bo tylko tacy są tutaj.
Dalej, zajmijcie miejsca. Dalej!
Najważniejsze wydarzenie.
- Oto nadchodzą! - Ali!
Piętnastorundowa walka o tytuł
mistrza świata
wagi ciężkiej!
Dalej, Ali!
Pochodzący z Louisville, w stanie Kentucky,
- w czerwonych spodenkach. - Mistrz!
- To Frank Lucas. - Ważący 97 kilogramów.
Oto Muhammad
Ali!
Jego przeciwnikiem jest
pochodzący z Filadelfii, w stanie Pensylwania,
w zielonych spodenkach.
Kto śmieje się wraz Cattano?
Jak mu się udało dostać tak kurewsko blisko ringu?
Mistrz świata
wagi ciężkiej,
Joe Frazier!
Będziesz nosił cały czas tę czapkę? Przegapię walkę.
Za to zapłaciłeś.
Joe, tutaj!
Ten koleś to dostawca lub zwykły alfons.
- Inaczej byśmy o nim wiedzieli. - Miał fenomenalne bilety.
Lepsze miejscówki niż Dominic Cattano.
Joe Louis uścisnął mu dłoń..
Kim, kurwa, jest ten facet?
Co to?
To numer tablicy rejestracyjnej limuzyny.
Sprawdź w wypożyczalniach kto ją wynajął.
Tutaj, panie Lucas! Tutaj.
Proszę tutaj spojrzeć!
Wygląda dobrze, Frank!
Gratulacje!
To najpiękniejsza panna młoda, jaką widziałem.
To moje słońce, panie Williams.
Szkoda, że Bumpy nie mógł jej poznać.
Zrób zdjęcie.
Chodź tutaj, kochanie.
- Co się dzieje? - Siedź.
Gratuluję, Frank.
Detektywie.
Jesteś pewny, że dobrze zrobiłeś? To piękna dziewczyna
- i w ogóle. Nie zrozum mnie źle. - Słuchaj.
Zanim powiesz coś o mnie, lub o mojej żonie,
zrozum, że to najważniejszy dzień mojego życia, detektywie.
Rozumiem,
że facet chodzi w futrze z szynszyli za 50 tysięcy dolarów
a nigdy nie postawił mi choćby filiżanki kawy...
Coś tu jest nie tak.
Płacisz rachunki, Frank?
- Nie wiem o czym mówisz. - Płacisz rachunki?
Jeśli nie dostajesz działki, to powinieneś pogadać z szefem policji.
Jaka jest moja działka? Bo nawet mnie, kurwa, nie znasz.
- Może jestem wyjątkowy. - Jesteś wyjątkowy.
Widzisz to?
Oddział do śledztw specjalnych.
Specjalnych.
Łapiesz?
10 tysięcy, pierwszego każdego miesiąca,
dostarczone tutaj.
- Skończyłeś? - Tak, właśnie skończyłem.
Nie zapomnij kartki. Miłego, pierdolonego miesiąca miodowego.
Jedziemy.
Nazywa się Frank Lucas.
Pochodzi z Greensboro, w stanie Karolina Północna.
Zatrzymany parę razy lata temu, za hazard i broń bez licencji.
Przez 15 lat był kierowcą Bumpy Johnsona.
Ochroniarzem i zbieraczem haraczy.
Był z nim, gdy umarł.
Ma pięciu braci.
Jest najstarszy.
I ma wielu kuzynów.
Wszyscy mieszkają teraz tutaj.
Rozłożyli się w 5 dzielnicach New Jersey.
Jego bracia to Dexter...
- Czym mogę służyć? - W Brooklynie, pralnia chemiczna.
Przyszedłem po odbiór.
Melvin prowadzi w Queens biznes z tradycyjnymi meblami i drzwiami pożarowymi.
- Te tutaj? - Tak.
Terrence ma w Newark żelaźniak.
Turner ma w Bronksie sklep z oponami.
A Huey Lucas ma warsztat w Bergen County.
Czy jest kierownik?
- To moja cena. - Pójdę gdzie indziej.
Te interesy to miejsca rozdzielania i zbiórki
narkotyków i pieniędzy Franka.
Wszystko w życiu Franka wydaje się być bezpretensjonalne,
uporządkowane i legalne.
Zaczyna wcześnie, wstaje o 5.00.
Codziennie o 8 je śniadanie w Harlemie,
zwykle sam.. Potem zaczyna pracę.
Spotyka się księgowym lub prawnikiem.
Noc spędza zwykle w domu.
A jeśli już wychodzi,
to do klubu lub garstki restauracji ze swoją nową żoną.
Z graczami, przyjaciółmi
muzykami. Nigdy, przenigdy, z przestępcami.
W niedziele zabiera matkę do kościoła.
Potem jedzie, by wymienić kwiaty na grobie Bumby'ego.
W każdą niedzielę, bez względu na wszystko.
Nietypowy dzień jak na handlarza narkotyków, Richie.
Nie.
Życie Bumpy Johnsona też nie było typowe, a rządził Harlemem tyle lat.
Twierdzisz, że Frank Lucas zastąpił Bumpy Johnsona?
- Tak. - Jego kierowca?
Brzmi trochę przesadnie.
Doprawdy? Bo wszystko, co robi...
Rozdaje indyki.
Robi tak jak Bumpy, by to zrobił.
A kto był dla Bumpy'ego najlepszym uczniem?
Facet, którego widział każdego dnia.
To jak sycylijska rodzina.
Zbudował swoją organizację,
by chroniła go w ten sam sposób.
A skoro był z Bumpym tyle czasu,
to znaczy, że spędzał dużo czasu z Włochami,
Zdecydowanie wystarczająca długo, by się nauczyć.
Ale sprawa jest taka.
Nie uważam, że ścigamy Frank Lucasa.
Chcemy tego, dla kogo Lucas pracuje.
Tego, kto dostarcza heroinę.
W porządku.
Masz na niego coś, co przejdzie w sądzie?
Bo to za mało.
Bez prochów, bez informatorów,
nikt nie pójdzie do więzienia.
To zrozumiałe, sir. Nie sądzę, że zdobędziemy
informatorów, nie z rodziny.
Chyba, że będziemy mieć wielkie szczęście.
Testy laboratoryjne sugerują czystość, porównywalną z towarem azjatyckim.
Włosi, jak wiemy, współpracują zazwyczaj z innymi europejczykami,
albo z Turkami.
Mamy małe, niebieskie paczuszki,
pojawiające sie we wszystkich dzielnicach trzech stanów.
Od Chinatown, przez Harlem, do Washington Heights,
Richmond Avenue i Staten Island.
Mają North Orange, Princeton, Bayonne, Newark,
Syracuse, Rochester, Buffalo, i całe Connecticut.
Ten sam towar.
Wspaniale.
Chwyćmy się za ręce.
Panie, dziękujemy za pożywienie, które spożywamy.
Wypełnij nasze dusze boską łaską,
w imię Jezusa i przez jego miłość.
- Amen. - Amen!
Już dobrze.
Idziemy.
Już dobrze.
- Lepiej się przygotuj. - Dalej, wielkoludzie, rzuć piłkę.
- Dalej. - Przygotuj się, staruszku.
Dawaj, teraz.
Uziemię cię, wujku Melvin.
Uważaj, co mówisz, chłopcze i rzuć piłkę.
Cholera, wujku Melvin, rzucę to poza pole.
Chodź tutaj.
Usiądź.
Wujku Frank.
O co chodzi?
Jak się masz?
Świetnie.
Napijesz się?
- Dobrze wiesz. - Tylko się upewniam.
Dlaczego nie pojawiłeś się na tym spotkaniu, Steve?
Ustawiłem wszystko z Jankesami i Billym Martinem.
Dlaczego nie przyszedłeś?
Nie kłam.
Nie chcę już grać.
- Tak postanowiłem. - Co postanowiłeś?
- Nie chcę tego. - O czym ty mówisz?
Grasz od dzieciństwa.
Jesteś gotowy przejść na zawodowstwo. Co ty...
Mamy problem.
Czego chcesz?
Chcę tego, co ty, wujku Frank.
Chcę być tobą.
Za bardzo to rozcieńczał.
Straciliśmy 2 do 3 % czystości.
Robiłeś testy? Jesteś pewien?
Tak.
Na co się, kurwa, patrzysz?
Swój chłop!
- Witaj, Frank. - Jak leci, Nick?
Wszystko gra, witaj.
- Muszę z tobą pogadać. - Dobra, chodź.
Wynocha stąd wszyscy! Ruchy!
No, już! Szybciej!
Usiądź, bracie.
Rozumiem, że rozmawiałeś z Charliem.
Chyba chcesz usłyszeć o mojej Czarnej Koalicji?
- Wjaśnię ci... - Nie, nie, nie.
Wszystko w porządku.
Nie po to tu przyszedłem, Nick.
Taa, wszystkim pasuje, wszyscy są zadowoleni,
Charlie, Baz, Włosi, psiarnia.
- Wszyscy są zadowoleni, prócz ciebie. - Jestem zadowolony, Frank.
Jesteś? Naprawdę?
Cóż, może to ja mam problem?
Tak, idź. Przynieś mi.
No dobra.
Mam problem, bo nie rozumiem,
czemu bierzesz coś, co jest idealne,
żeby to spieprzyć?
Znak firmowy,
znak firmowy ma znaczenie, rozumiesz?
Zamknąć się, kurwa!
Kontynuuj. Przepraszam za te bzdury.
Błękitny Czar.
To znak firmowy.
Jak Pepsi, znak firmowy.
Odpowiadam za niego, gwarantuję za niego.
Wiedzą o tym pomimo, że znają mnie
nie lepiej, niż prezesa General Mills.
O czym ty, kurwa, mówisz, Frank?
Mówię o tym, że gdy rozcieńczasz mój towar o 1, 2, 3, 4, 5 %,
i nazywasz to Błękitnym Czarem,
to jest to naruszenie znaku towarowego, rozumiesz?
Z całym szacunkiem, Frank, ale jeśli coś kupię, to jestem właścicielem.
To nieprawda.
Kupię samochód, to mogę pomalować skurwiela.
Ale nie musisz, o tym właśnie mówię, Nick.
Jest wystarczająco dobry jaki jest. Możesz zarobić wystarczająco forsy,
nazywając go po prostu Błękitnym Czarem.
Wszystko ponad to chciwość, synu!
Czego chcesz, Frank? Mam zmienić nazwę?
Muszę nalegać, byś zmienił nazwę.
Dobrze, Frank.
Nazwę go Czerwony Czar.
- Mimo, że nie brzmi tak dobrze. - Nazwij go jak chcesz.
Dodaj do niego obrożę, skurwielu,
i nazwij Blue Dogshit, wiesz o czym mówię?
Nie obchodzi mnie to, po prostu, żebym cię więcej na tym nie przyłapał.
"Przyłapać mnie", "naruszenie", "nalegać"?
Od tych słów wolę słowo: "proszę".
"Dziękuję, przepraszam, że cię niepokoję, Nicky".
Takich słów powinieneś użyć, przychodząc nieproszony do mojego, jebanego klubu.
Słyszysz?
Swój chłop.
O cholera.
Kurwa, to gliny?
Wszystko gra.
Co nam, do diabła, zrobią? Wypiszą mandat?
Towar jest w wozie, Frank.
- Co? - Część jest w bagażniku.
- Jak leci, Frank? - Dobrze, a jak Święto Dziękczynienia?
Faktycznie nie za dobrze, wysiądź z samochodu.
- Daj mi jebane klucze. - A gdzie Shelby?
Nie ma go. Zostań tam.
Tak, sir.
Masz coś wartego obejrzenia?
To Trupo.
- To on? - Tak.
Pieprzony fiut.
Podejdź tu na chwilę, Frank.
Co z tym zrobimy?
Nic, zamkniemy, wrzucimy z powrotem, rozjedziemy się do domów.
Zjemy placek, ciepły jabłecznik.
Mam lepszy pomysł.
Może wrzucę ciebie i twojego brata do pierdolonej rzeki?
Może następnym razem wybuchnie twój dom?
- Lubiłem ten wóz. - Wiem.
Co robi?
Wymusza pieniądze.
Ktoś dostaje forsę za uczynność.
Przepraszam, Frank.
Wsiadaj do wozu.
W porządku, oddzwoń.
INS, IRS, FBI,
nic im, kurwa, nie mogą zrobić.
Ponieważ uważają, że bierzesz łapówki.
A ty uważasz, że oni biorą.
Myślę, że nie chcą tego powstrzymać.
Opłaca zbyt wielu ludzi.
Sędziów, prawników, glin, polityków, strażników więziennych,
kuratorów sądowych.
Jego narkotyki przestaną napływać, a wielu ludzi straci robotę.
Spearman.
FBI do detektywa Robertsa.
Więc, kto to? Ktoś, kogo znam? Moja żona?
Dajcie spokój, jeśli ktoś przyjmuje kontrakt na moje życie,
to chciałbym to wiedzieć.
Nie możemy powiedzieć, bez ujawnienia naszego źródła, rozumiesz?
Nie. Nie, jeśli to moje życie, nie rozumiem.
Jeśli chcesz, możemy ci kogoś przydzielić.
Ochrona FBI.
Wiecie co? Prowadzę wystarczająco niebezpieczne życie.
Cóż, wracaj więc do swojej pracy.
W porządku. Larry, Bob...
Dziękujemy za wizytę w Garden State.
Trzymaj się.
Hej, co wiecie o Franku Lucasie?
Wiemy, że się nim interesujesz.
Wierzymy, że pokój jest osiągalny.
Wierzymy, że umowa jest w zasięgu ręki.
Jak powiedziałem wcześniej...
Tak?
Joey. Cześć.
W porządku. Tak, jutro. Czemu?
Co to, kurwa, jest mikrofalówka?
To naukowa siła, jak energia jądrowa.
- Tak? - Tak.
Przestawia cząsteczki.
- Czego? - Czego...
Popcornu.
Nie myśl o tym. Spróbuj.
Mogę ci taką załatwić.
Nówkę. Taką, jak ta.
Dostarczono mi ją.
Nie, dziękuję.
- Gdzie to jest? - Aspen, właśnie wróciliśmy.
- Świetnie się bawiliśmy. Wiesz kogo spotkałem? - Kogo?
Burta Reynoldsa.
- Tak? - Tak.
Serio?
Nie żartuję.
Ludzie z Hollywood tam jeżdżą, wykupują wszystko.
To twój domek?
Wiesz, ile jest wart?
Wjazd i wyjazd dla narciarzy, pięć sypialni,
saunę, wszystko.
Byliśmy gośćmi.
Jest twój.
Czy możemy coś zrobić,
byś zostawił wielkoluda w spokoju?
Wiesz, o czym mówię.
Nie doniosę o tym, co powiedziałeś, to wpakuję się w kłopoty.
Doniosę, to ty będziesz miał kłopoty.
Mam nadzieję, że tego nie zrobisz.
Daj spokój, Richie, nie nagrywam tego.
Skąd masz to wiedzieć? Bo jesteśmy kumplami.
- Mówię ci, to prawdziwa oferta. - Od kogo?
Twojego wuja?
Czemu to robisz? Czemu ryzykujesz naszą przyjaźń?
Dlatego...
że zależy mi na tym, co się z tobą stanie.
Nie powinieneś był tego robić.
Musiałem, nie miałem wyboru. Ty też nie masz. Richie!
Nie masz wyboru! Po prostu zostaw Franka Lucasa w spokoju!
Franka Lucasa?
Tak.
Powiedz Marii, że musiałem wyjść i przepraszam.
Powiedz jej, dlaczego.
- Gadaj! - Nie strzelaj!
- Jesteś Richie Roberts? - Tak, a co?
Dostarczono. Przykro mi.
Laurie.
Przepraszam, że nie dałem ci życia o jakim marzyłaś.
Przepraszam za to, że zawsze nam nie starczało.
Nie każ mnie za bycie uczciwym.
Nie odbieraj mi dziecka.
Co? Mówisz...
że dlatego, że byłeś uczciwy
i nie brałeś łapówek, jak każdy inny glina, zostawiłam cię?
Nie, nie brałeś łapówek
z jednego powodu.
By odkupić bycie nieuczciwym we wszystkim innym.
I to jest gorsze niż branie forsy, która gówno kogo obchodzi!
Pieniądze z prochów, zakładów, nikt za nimi nie zatęskni.
Wolałabym, żebyś je wziął i był uczciwy wobec mnie!
Lub nie wziął, nie dbam o to, ale nie zdradzał mnie!
Lub swojego syna, przy którym nigdy cię nie było.
Nie wychodził i pieprzył się ze swoimi donosicielkami,
sekretarkami i striptizerkami!
Mogę powiedzieć tylko patrząc, że ona jest jedną z nich.
Myślisz, że pójdziesz do nieba, bo jesteś uczciwy.
Nie pójdziesz!
Pójdziesz do tego samego piekła co nieuczciwi gliniarze, których nie znosisz!
Proszę wszystkich o powstanie!
Proszę usiąść.
Pani Dickerson.
Zanim sąd wygłosi wyrok, chce pani jeszcze coś dodać?
Tak, wysoki sądzie.
Wysoki sądzie, wiele dziś powiedziano o tym,
jak niekorzystne jest otocznie pana Robertsa dla dziecka.
Jak niebezpieczne.
Każemy mu nas chronić.
Powierzamy mu tę odpowiedzialność, ale potem mówimy:
"Nie możemy powierzyć ci wychowania dziecka."
- "Uważamy, że nie pasuje pan do tej roli." - Nie pasuję.
Masz rację.
Moje otoczenie to nie miejsce dla dziecka.
Zabierz go do Vegas. Przyjadę się z nim zobaczyć, kiedy będę mógł.
Wysoki sądzie, przepraszam za marnowanie pańskiego czasu.
Doc.
Widzę go.
Oto on.
Co się dzieje?
Szampan?
- Wesołych świąt, detektywi! - Dla nas?
Tak, na zdrowie.
Miłej zabawy, koledzy.
Dobra marka.
Wojsko południowo-wietnamskie przeprowadziło naloty na komunistyczne pozycje w mieście.
Opłacanie całej psiarni, to jedno.
Nie mam z tym problemów...
Płaciłem policji, odkąd miałem 10 lat,
posyłając więcej ich dzieci do koledżów niż National Merit Award.
Daj jedną okrągłą.
Jednak to co innego.
Ten Oddział do śledztw specjalnych, to ich problem,
- że uważają się za wyjątkowych. - Pieprzeni złodzieje.
- Żadnych zasad etycznych. - Co sądzisz?
Wygląda świetnie. Jest piękna.
Dobrze.
To nie policją się martwię.
Widuję samochody, których wcześniej nie widziałem.
- Ludzi, których nie znam. - Taa, ja też.
- Wesołych świąt, Charlie. - Dziękuję.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Weź to.
Szybki toast i się zmywam.
To, co się tu wydarzyło, to był wojenny wypadek.
Ktoś popełnił błąd.
Bumpy prawie nie wychodził.
Po pewnym czasie, siedział w domu.
Oglądał telewizję.
Grał w szachy. Czytał gazetę.
Myślałem, że po prostu próbuje spokojnie żyć, ale nie,
nie mógł wychodzić.
Nie, żeby coś się nie wydarzyło.
Frankie...
My możemy wychodzić.
Z kim? Gdzie?
Cóż, z...
Wiem, że jest obserwowany.
Nie będzie prawdziwych Świąt bez rodziny w pobliżu.
Dlaczego po prostu nie zapłacisz tym, którym musisz zapłacić?
Płacę im. Płacę tysiące i miliony.
Handlarzom, oszustom, glinom.
Płacę każdemu.
Płacę im wiecej, niż zasługują.
Nie mogę zadowolić wszystkich.
To jak narkotyk. Przysysają się.
Im więcej im dajesz, tym więcej chcą.
Oczekują więcej.
Dajesz więcej, chcą więcej.
Chcesz wyjść?
Dobrze, skarbie. załóż coś, "chica".
- Na pewno? - Tak.
To jest świąteczny duch.
Dokładnie. Feliz Navidad.
Coś ładnego?
Będziemy się świetnie bawić.
Tak jest, "chica".
Panie Lucas. Miłego wieczoru.
Wszystko załatwione.
- Kto to? - To Nicky. Widzisz?
Tak, widzę go.
Po prostu jedź dalej.
- Tyłem? - Nie ma mowy.
Nie będę się skradał do własnego klubu.
Niesamowite.
Chodź.
Czekaj.
Co?
Chcę poczekać w samochodzie.
Zajmę się tym.
- Z żółtym sosem. - Żółty sos.
I kurczaka, kurczaka Kung Po.
Możesz włączyć ogrzewanie?
Cholera. Pójdę po klucze.
- Doc, daj mi klucze. - Proszę.
Doc!
Wysiadaj!
W porządku?
Cholera!
- Dalej. - Nic ci nie jest?
Chodźmy.
To był Nicky?
Pójdziemy i zabijemy go, kurwa, czy to on, czy nie.
Powiedz tylko słowo, Frankie.
Musimy coś zrobić.
- Nie możemy tu tak siedzieć. - Wyjeżdżamy.
- Wszyscy wyjść. - W porządku?
Idźcie do domu. To czas świąt, powinniście być z rodziną.
Idźcie, bądźcie ze swoimi dziećmi.
I gdzie pojedziemy? Do Hiszpanii? Do Chin?
Usiądź i powiedz, gdzie chcesz jechać.
Frank...
możemy jechać, gdzie chcemy.
- Możemy mieszkać wszędzie. - Gdzie?
I co robić? Uciekać? Ukrywać się?
Frank Lucas nie ucieka przed nikim, kochanie.
Nigdzie się nie wybieramy. Zostajemy tutaj, w naszym domu.
Tutaj prowadzę interesy. Tu jest moja żona, matka,
moja rodzina i mój kraj. Nigdzie się stąd nie ruszam.
Nie uciekam przed nikim.
To Ameryka.
I ty też nie wyjeżdżasz.
Nadzorowane przez świat zawieszenie broni,
zacznie się o 7 rano
w tę sobotę, 27 stycznia, czasu Waszyngton.
Oddzwonię.
W ciągu 60 dni...
Dokąd idziesz?
Richie...
Zatem...
Z tego, co słyszałem, korsykańska mafia strzelała do Franka.
Francuski Łącznik, Fernando Rey.
Eksporterzy, których Frank wysadził z interesu.
Mogę się nim opiekować w Nowym Jorku.
Po prostu nie chcę się martwić, że za każdym razem, jak przyjedzie do Jersey,
ktoś znowu będzie do niego strzelał.
Richie, zaczniemy pracować razem.
Musimy połączyć nasze wysiłki.
Następnym razem, mogą mieć lepszego cela.
Musimy utrzymać przy życiu tę dojną krowę.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Naprawdę zamierzasz aresztować Franka Lucasa?
- Co z tobą? - Nie wiesz?
Wszyscy w New Jersey są szaleni.
Wiesz, co tu robimy?
Gliny aresztują łotrów.
Zanim znowu wjedziesz na most,
powinieneś mnie najpierw powiadomić.
Upewnię się, że jest bezpieczny.
"Oświecę moich przyjaciół, gwarantuję ci spokój ducha".
To mi powiedziałeś, Dominic.
"Gwarantuję ci spokój ducha!"
Nie czuję się spokojny!
Próbowali zabić moją żonę!
Kto taki?
Może jeden z twoich ludzi.
- Jeszcze nie wiem. - Nie?
Nie wiesz.
Powiem ci co wiem, może powinienem po prostu...
wysłać 500 ludzi na ulicę
i zacząć zabijać ludzi tylko po to, by przedstawić swoje racje.
To był albo ćpun albo konkurencja.
Jakiś debilny dzieciak chcący zdobyć uznanie.
Ktoś, komu zapomniałeś zapłacić.
Ktoś, kogo uraziłeś nawet o tym nie wiedząc.
Ktoś, kogo wysadziłeś z interesu.
Za to, że tak ci się powodzi. Spójrz na siebie!
Powodzenie
ma wrogów. Wielu wrogów.
To sukces sprowadził na ciebie strzały.
Co chcesz z tym zrobić? Zabić go?
Chcesz zostać przegranym?
Możemy mieć powodzenie i wrogów, prawda?
Lub też nie mieć powodzenia i mieć przyjaciół.
Takiego wyboru musimy dokonać.
Ostateczna ewakuacja wojska i personelu dyplomatycznego
trwała całą noc podczas gdy wojsko południowo-wietnamskie
maszerowało do Sajgonu. Nadciągający upadek miasta
przyniósł chaos i rosnące uczucie desperacji...
- Centrala. - Bangkok 367, międzynarodowa.
Zechce pan zaczekać.
Sawadeekap.
- Nate. - Hej, Frank, co jest?
Co tam się dzieje?
- Wszystko się skończyło. - Tak, oglądam wiadomości.
- Co się, do diabła, dzieje? - To koniec, Frank.
Skończone. Wszyscy wracają do domu. Daj szansę pokojowi.
Ja nie... Posłuchaj. Chcę dwa ty...
Chcę 2000 kilo.
To niemożliwe, Frank.
- Nasze źródła wracają do domu. - Powiem ci coś. Właśnie lecę do ciebie.
- Teraz? - Tak.
Spear, weź się, kurwa, obudź!
Co?
- Gdzie się wybierasz? - Nie rób mi krzywdy, Jimmy!
- Jezu, kurwa! - Policja!
- Rzuć broń, Jimmy! - Rzuć ją!
- Pokaż ręce! - Rzuć jebaną broń!
Nie żartuję, rozsadzę ci pieprzony łeb!
Nie strzelaj!
Mam twoją broń
i odciski.
Wiesz, jak to się nazywa?
Usiłowanie morderstwa.
18 pieprzonych lat!
Usiłowanie morderstwa to tak, jak morderstwo, według wielkiej ławy przysięgłych.
Ale wielka ława przysięgłych może być ci przychylna.
Może zredukować to do pozbawienia życia.
Może nawet obrony własnej.
Wszystko zależy od tego jak się dogadamy.
Widzisz dokąd to, kurwa, zmierza, Jimmy?
Powiedzmy, że ujdzie ci to na sucho.
Jak sądzisz, co pomyśli twój kuzyn Frank?
Będzie wiedział, że w jakimś czasie
posadziliśmy cię i rozmawialiśmy z tobą.
A potem idziesz do sądu i cię wypuszczają?
Co sobie pomyśli? Jest głupi?
- Twój kuzyn Frank jest głupi? - Odpowiedz!
Nie. Założy, że puściłeś farbę.
Ale póki co, Frank nie wie.
Chcesz żeby Frank przeczytał o tym w gazecie?
Czy wolisz po prostu stąd wyjść?
Bez sądu, bez procesu,
bez więzienia, po prostu stąd wyjdziesz.
Twój wybór.
Rośliny opium są wystarczająco obfite,
by przetrwać wojnę.
Będą tu długo po tym jak wojsko odejdzie.
W jaki sposób je przetransportujesz,
kiedy ostatni amerykański samolot poleci do domu?
Wymyślę coś.
Zobaczymy się ponownie, to pewne.
Nie leży w moim interesie, by to mówić, Frank...
ale rezygnowanie, gdy jesteś do przodu
to nie to samo, co rezygnowanie.
- Tak? - Hej...
Zawołaj go.
- Kiedy tylko chcesz, kochanie. - Chwila.
To Frank.
Newark.
Krótkoterminowy.
Parking 3.
Krótkoterminowy, parking 3.
To Mustang, tak?
Dobra, jaki numer rejestracyjny?
K
- A. - KA.
76
0
W porządku.
Nie ma krótkoterminowego parkingu 3 w Newark.
- Mają litery, A, B, C, D. - Wiem!
Może mówił o godzinie, 3 godzina?
To nie numer rejestracyjny w Jersey.
W Nowym Jorku też nie.
KA 760.
Kilo Alpha?
Numer samolotu?
Kilo Alpha 760.
Sprawdźcie komercyjne samoloty, a wy prywatne.
Wszystko, od małej pieprzonej Cessny
do największego jebanego odrzutowca, dobrze?
Sprawdźcie samoloty wojskowe. Gdzie idziesz? Zostań tu.
Siadaj!
Kapitanie?
Richie Roberts, hrabstwo Essex.
Wiem, że na nas czekacie.
To nasz nakaz.
Przeszukamy samolot.
- Czekaj. - Scotty, zatrzymaj wszystkich żołnierzy,
sprawdź ich torby, wszystko i wszystkich.
Bez pukania, mamy nakaz.
Śmiało, zacznij od góry.
- Gdzie idą? - Tędy.
Proszę, niech pani usiądzie.
Co to?
Czekaj! Stój!
Nic nie opuszcza tej strefy, dobrze? Zwolnijcie trochę.
- Zatrzymajcie ciężarówki. - Stójcie.
Wszystko ze ścian, zdejmijcie wszystko.
To jest gigantyczne.
- Co to ma być? - Nic nie odjeżdża, póki nie sprawdzimy.
Dobrze, kapitanie? Nic.
Przeczeszemy samolot, zajrzymy do ciężarówek.
Każdy człowiek zostanie przeszukany. Proszę przeczytać nakaz, sir.
Znakomita kariera pani męża jest skończona.
Agenci federalni przyjdą i wszystko zabiorą.
Kompletnie wszystko.
Ale dopiero, aż ja odbiorę napiwek.
Zatem, gdzie są pieniądze?
O czym pan mówi? Jakie pieniądze?
Pytasz jakie pieniądze?
Pieniądze na ucieczkę,
które Frank i każdy inny gangster trzymają w domu.
Jeśli natychmiast wyjdziesz, to masz szansę, że Frank cię nie zabije.
Zamknij się! Siadaj!
Siadaj!
...plan ewakuacji wszystkich pozostałych wojsk amerykańskich z Wietnamu.
Wiadomość zbyt późna, zdaniem niektórych uczestników tej uroczystoąci,
na płycie lotniska w bazie Air Force Dover.
Ten C-130 wypełniony jest przygnębiającym ładunkiem.
Ładunkiem najlepszych i najdzielniejszych Amerykanów,
w drodze na miejsce ostatniego spoczynku.
Chłopaki, zdejmijcie tę trumnę.
- Otwórzcie ją. - Ja tego nie zrobię.
Świetny, ujadający pies, co?
Przestań. W tej chwili!
Mój nakaz daje mi prawo przeszukania tego samolotu.
Samolotu i jego ładunku.
Ale nie masz mojej zgody.
Nie potrzebuję jej, kapitanie.
Spokojnie! Spokojnie!
Odsuń się.
Cholera!
Dość!
Zostań przy trumnach. Nie spuszczaj ich z oka.
Rozumiem.
Pomóż mi.
To wojskowy samolot transportowy.
Jeśli na pokładzie byłaby heroina, ktoś z wojskowych
musiałby być w to zamieszany. Że nawet walcząc na wojnie,
która pochłonęła życie 50.000 amerykańskich żołnierzy,
wojsko przemyca narkotyki.
Tak dzisiejsze wydarzenie będzie interpretowane,
że ktoś zatrudniony przez to biuro wierzy,
że Armia Amerykańska bierze udział w nielegalnym handlu narkotykami
i próbuje to udowodnić, bezczeszcząc zwłoki młodych ludzi,
którzy oddali życie w obronie demokracji!
- W tym samolocie są prochy. - Zamknij, kurwa, ryj!
I nic w tym dziwnego, że przez twoje działania,
cały federalny program antynarkotykowy jest zagrożony rozparcelowaniem,
tak kompletnym i entuzjastycznym,
jak ten jebany samolot transportowy.
To właśnie pan osiągnął, panie Roberts. Samodzielnie.
Miałem rzetelne informacje,
że cel mojego dochodzenia sprowadzi prochy w tym samolocie.
- A kto jest tym celem? - Frank Lucas.
- Kto? - Nazywa się Frank Lucas.
Kim jest Frank Lucas? Dla kogo pracuje? Której rodziny?
Nie jest Włochem. Jest czarny.
To ma być żart?
Jesteś tak bliski końca swej kariery, jako stróża prawa
i jeszcze sobie, kurwa, robisz jaja?
Moje dochodzenie wskazuje,
że Frank Lucas jest ponad mafią w handlu prochami.
Moje dochodzenie wskazuje również,
że Frank Lucas kupuje wprost ze źródła w Południowej Azji.
Omija pośredników, używa samolotów i personelu armii amerykańskiej,
by przemycać czystą heroinę numer 4 do Stanów Zjednoczonych.
I robi to regularnie od 1969 roku!
Mam sprawy przeciwko każdemu członkowi jego organizacji.
Jego organizacji?
Żaden jebany czarnuch nie osiągnął tego,
czego nie zdołała osiągnąć amerykańska mafia od stu lat!
A ty skąd to wiesz?
Bo głowa ci utknęła w pierdolonym dupsku?
Lou, zrób mi przysługę i zabierz stąd tego pieprzonego żydka.
Żydka?
Richie.
Spraw, by to się trzymało kupy.
Spearman jest przy trumnach, jakieś 400 metrów stąd.
Doktorze!
Co?
Pieprzony Trupo przyszedł do domu. Jest źle.
Frankie, muszę z tobą chwilę porozmawiać, proszę.
- Usiądź na chwilę. - Muszę iść.
Mógłbyś wrócić trochę później?
- Dziękuję. - Mamo, muszę iść.
- Tylko kilka słów. - Posłuchaj, mamo...
Proszę, usiądź. Tylko na chwilę.
Myślałam o czymś.
Jeśli jesteś kaznodzieją,
twoi bracia też będą kaznodziejami.
Jeśli jesteś żołnierzem, to oni też, wiesz o tym.
Wszyscy przyjechali tu dla ciebie.
- Zadzwoniłeś, a oni przyjechali, tak? - Tak.
Dlatego, że cię podziwiają.
Oczekują, że ty zawsze wiesz, co najlepsze.
Ale nawet oni wiedzą...
że nie zabijasz glin!
Nawet ja to wiem.
- Niebo to wie. - Zgadza się.
Tylko ty zdajesz się o tym nie wiedzieć!
- Dobrze, mamo. - To...
Obiecuję, że nikogo nie zastrzelę.
Nigdy cię nie pytałam, skąd masz to wszystko.
- Bo nie chciałam, byś kłamał. - Nie martw się tym.
- Muszę iść. - Nie okłamuj mnie!
Nie rób tego.
- Daj spokój. - Chcesz...
zrobić tak złe rzeczy
dla swojej rodziny, że aż cię opuszczą?
- Bo to zrobią. - Rozumiem.
Ona cię
- opuści. - Dobrze.
Ja cię opuszczę.
Trumny są w drodze, Richie.
Chcemy trumny transportowe, nie ceremonialne.
Co to za ludzie?
Co tam jest napisane?
- Bayo Custodial Services? - Bayon?
Bayon Cleaning Services?
Na to wygląda. Zrób zdjęcie, Al.
Bingo.
Jasna cholera, to ten dzieciak od baseballu.
- Tak, to Stevie Lucas. - Co chcesz zrobić?
Śledzić ciężarówki?
Nie, zostajemy tutaj z dzieciakiem Lucasa.
Będziemy śledzić tego vana.
Lepiej coś zjedzcie, bo to będzie długa noc.
Cenniejsze niż złoto, człowieku. To cenniejsze niż złoto.
Jeszcze kilka, do roboty. Poukładajcie je!
Zabieraj.
- Zabieraj. - Daj mi chwilę.
Zostały nam 4 trumny. Zaróbmy trochę jebanej forsy.
- Ładują coś do niej. - Co oni, kurwa, ładują?
- To prochy. - To muszą być one.
Tak musi być.
Chodźcie.
Ruszajmy.
Lou, tu Richie.
Zbierz wszystkich na miejscu.
- Wszystkich. - Jesteś pewien, że to to?
Jestem o tym przekonany, dobra?
Rozdzielają i pakują
w południowej wieży projektu Stephena Crane'a w tej chwili.
Jesteś pewien, że to to? Masz pewność?
Jestem pewien, Lou. Mam pewność, dobra?
Wszystko jest gotowe, chłopaki są gotowi wkroczyć.
Tylko naciśnij guzik, daj mi nakaz, dobra?
Dobrze, załatwione.
- Mam nakaz. - W porządku.
Zaczynajmy!
Ruchy.
- Jak się pani nazywa? - Co się dzieje?
Na ziemię! Na ziemię, skurwysynu!
Chodźmy, Al.
Dalej.
Ruchy, ruchy.
Gotowi.
Przyjąłem.
Idziemy.
Dalej!
Widzę cel.
Spearman, bądź w gotowości.
Na miejscu są cywile.
Co?
Kurwa, masz.
Hej, Tim.
Dziewczyno, ubierz się.
Przeziębisz się chodząc w takim stroju.
Co się dzieje, Suzie?
Gdzie lecisz?
Dalej.
Złapię ją.
Gdzie Tim?
Cicho, dzieciaku.
Mam kilka kanapek dla chłopaków, stary.
Gdzie Tim?
Tim zawsze się wygłupia.
Hej, stary!
Masz trochę Błękitnego Czaru?
Jebany ćpun.
Zajmij się tym!
Mam forsę, stary!
Znasz mnie!
Potrzebuję tego Błękitnego Czaru, stary!
To ja!
Znasz mnie, mam forsę.
Spierdalaj stąd. Jebany ćpun!
Policja!
- Rzuć to! - Na ziemię!
- Rzuć broń! - Nie rób tego!
Scotty!
- Nie ruszać się! - Policja!
Pierdol się, skurwielu!
Nikt się nie rusza!
Nie pozwólcie mu uciec!
Ani kurwa drgnąć!
Pokaż ręce! Obie ręce!
Policja!
Gleba! Na glebę!
Leż, kurwa!
Co, do diabła?
Leżeć! Leż, skurwysynu!
Ręce!
Jesteś daleko od domu, dziecinko.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Zaczekajcie tu wszyscy.
Pani Lucas, proszę cofnąć się o krok.
Proszę, wejść do środka.
Z całym szacunkiem, proszę wejść do środka. Dziękuję.
Cofnij się!
Gliny.
NYPD, nie ruszać się.
Turner! Uciekaj!
"Martwi żołnierze..."
"Martwi żołnierze, próbujący bronić naszego kraju..."
Panie i panowie, na tym etapie obrad, adwokaci są gotowi wygłosić mowy wstępne.
Jako oskarżyciel,
pan Roberts pierwszy wygłosi mowę wstępną.
Panie Roberts!
Jest pan gotowy?
Tak, wysoki sądzie.
Panie i panowie z ławy przysięgłych.
Oświadczenie wykaże, a wy usłyszycie,
że Frank Lucas to najniebezpieczniejszy człowiek,
chodzący po ulicach naszego miasta.
Wyjdźcie wszyscy.
Pozwólcie mi porozmawiać z panem Richie na osobności.
Ruchy, płacę wam od godziny, a nie od minuty.
Dziękuję.
Nie nosisz podsłuchu?
Nie.
Rozmawiałem z prawnikami i powiedzieli mi coś niewiarygodnego.
Naprawdę znalazłeś milion dolarów w bagażniku samochodu i je oddałeś?
Tak.
Zrobiłeś to naprawdę, tak? Swój chłop!
Dobrze dla ciebie. Cholera...
Wiesz, że psiarnia dostała forsę, prawda?
- Może. - Żadne "może", panie Richie.
Wiesz, że dostał. Ty zwróciłeś tę forsę,
on ją wziął, a ty nic z tego nie dostałeś, prawda?
Dlaczego to zrobiłeś?
- Bo tak należało zrobić. - To prawda.
Dobra odpowiedź... "tak należało zrobić".
Mam tylko pytanie, które sobie zadaję. Czy zrobiłbyś to znowu?
To dużo forsy i sporo czasu temu.
Wiele opłat za samochód temu. Wiele opłat za alimenty temu.
Zatem powiedziałem sobie, że jedyny sposób, by się przekonać, to zapytać.
Przekupstwo,
wymuszenie, morderstwo,
gangsterstwo...
Jeśli podasz mi adres,
to upewnię się, że będzie tam samochód z pieniędzmi w bagażniku.
Nie, dziękuję.
Jesteś pewien?
Myślisz, Richie, że to mi zaimponuje?
Myślisz, że jesteś lepszy od nich, nie jesteś lepszy od innych glin.
Jesteś taki, jak oni.
Jesteś nimi.
Pozwól, że zadam ci pytanie.
Naprawdę sądzisz, że wsadzenie mnie za kratki
zmieni cokolwiek na ulicach?
Ich koledzy ćpuni są gotowi za to zabić, ukraść za to i umrzeć.
Zamknięcie mnie lub nie, niczego nie zmieni.
- Tak to już jest. - Zatem, co tutaj mamy, Richie?
Mamy ciebie i mnie, siedzących naprzeciw siebie.
Masz donosiciela, donoszącego na mojego brata,
mamy trochę prochów.
Potrzebujesz nieco więcej.
Ja mam nielegalne posiadanie, dostawę, zmowę...
dawanie łapówek stróżowi prawa.
Mam ludzi, którzy poświadczą, że widzieli, jak zabijasz z zimną krwią.
Mam twoje zagraniczne konta bankowe,
posiadłość, twoje interesy.
Wszystko opłacone pieniędzmi z heroiny.
Mam setki rodziców zmarłych dzieci, które przedawkowały twoje prochy.
I taką historię opowiem ławie przysięgłych.
Ten człowiek zamordował tysiące ludzi.
I zrobił to z apartamentu, jeżdżąc Lincolnem.
Poza tym, nie masz się o co martwić.
To całkiem niezłe, ale po to się idzie do sądu, prawda?
Bo ja też mam świadków.
Mam gwiazdy, osobistości sportowe.
Mam Harlem, Richie.
Opiekowałem się Harlemem, więc on zaopiekuje się mną, wierz mi.
- Mam więcej, Frank. - Co masz?
Mam szereg ludzi, chcących zeznawać przeciwko tobie.
Leżących przy drzwiach i dookoła bloków.
- Gówno prawda. - Skrzywdziłeś wielu ludzi, Frank.
Mam rodzinę przestępczą Mazzano. Wysadziłeś ich z interesu.
Nie mam z nimi nic wspólnego, a oni ze mną.
Mają wiele z tobą wspólnego. Wiesz, dlaczego?
Dlaczego?
Bo poza tym, że nienawidzą cię osobiście,
to nienawidzą tego, co sobą reprezentujesz.
Ja nie reprezentuję niczego, poza Frankiem Lucasem.
Jesteś pewien?
Czarny biznesmen, jak ty.
Reprezentujesz postęp.
Postęp, przez który stracą wiele forsy.
Bez ciebie na swojej drodze,
wszystko może wrócić do normy.
Swój chłop.
Wiesz, czym jest dla mnie norma?
Nie widziałem jej, odkąd miałem 6 lat.
Norma, to patrzenie jak policja podjeżdża pod mój dom,
wyciąga mojego 12-letniego kuzyna i przywiązuje go do słupa.
Wkładająca mu śrutówkę w usta tak mocno, że wybijają mu zęby.
Potem pakują dwa naboje w jego głowę, kończąc z nim.
Tym jest dla mnie norma.
Od tej pory gówno mnie obchodziła policja.
I gówno mnie obchodzi teraz.
Gówno.
Rób, co chcesz.
Dlatego nie obejdzie mnie, gdy pojawisz się jutro z rozjebanym łbem, rozumiesz?
Hej, Frank.
Ustaw się w kolejce,
Ci, leżący pod blokami też.
Dobrze.
Co chcesz zrobić?
Wiesz, co musisz zrobić.
Co chcesz bym zrobił? Donosił?
Wiem, że nie chcesz glin. Czego chcesz? Gangsterów?
Wybierz.
Żydowscy gangsterzy, irlandzcy gangsterzy, makaroniarze?
Wysysali Harlem, odkąd zeszli ze statków.
Gówno mnie oni obchodzą.
Możesz ich mieć.
Ich też zamknę.
Ich też zamkniesz?
Nie, nie gadaj.
Mówisz o policji? Chcesz gliny?
- Chcesz swoich? - Nie są moi.
Prowadzą interesy z tobą, nie są moi.
Nie są moi, tak jak dla ciebie nie są Włosi.
Co możesz mi obiecać, Richie?
Mogę ci obiecać, że jeśli skłamiesz choćby o jednym nazwisku...
to nigdy nie wyjdziesz z więzienia.
Skłamiesz o jednym dolarze, o jednym zagranicznym koncie,
a nigdy nie wyjdziesz z więzienia.
Możesz żyć bogato w więzieniu
do reszty swych nudnych dni,
lub być wolnym i żyć przez ileś.
Tyle mogę ci obiecać.
Chcę glin, Richie.
Tego chcę.
Chcę glin, które wzięły forsę z moich kieszeni.
Jego też.
W porządku.
Hej, Spearman.
Ci wszyscy kolesie są połączeni w sieć.
Ten facet tu, jest w mundurze.
Policjanci zostali dziś aresztowani pod zarzutem brania łapówek
- od handlarzy narkotyków. - Dobra robota, Jimmy!
Dochodzenie w sprawie korupcji policji
dotarło do Nowego Jorku, do wysokiego rangą oficera antynarkotykowego
poszerzając się dziś wraz z aresztowaniem...
Jesteś aresztowany. Masz prawo zachować milczenie.
W tym, co zostało nazwane największym korupcyjnym skandalem w policji,
32 dodatkowych policjantów zostało wezwanych do sądu federalnego pod zarzutem łapówkarstwa.
Policjanci
zostaną poddani surowym więziennym zasadom,
stwierdził oskarżyciel federalny, jeśli dowiedzie się ich winy.
Raport federalnych śledczych w sprawie nowojorskiego,
ciągle poszerzającego się policyjnego skandalu donosi,
że ponad połowa miejskich policjantów,
przydzielonych do walki z narkotykami
zostało w różny sposób skorumpowanych.
...oddziały antynarkotykowe,
S.I.U.,
doprowadziły dziś do aresztowania 4 nowojorskich detektywów.
Uznani za winnych wymuszeń,
członkowie nowojorskiego Specjalnego oddziału do śledztw narkotykowych
poznają dziś wyrok sądu federalnego.
McNamara, Vendazzo,
Trupo.
Jesteście wyjątkowi.
Dobra robota, Frank.
Wiesz...
może się napijesz czy coś?
Żeby to uczcić.
Masz wodę święconą?
Frank Lucas został uznany za winnego zmowy,
mającej na celu rozprowadzaniu narkotyków i skazano go na 70 lat więzienia.
Władze federalne skonfiskowały ponad 250 mln dolarów,
pochodzących z kont bankowych Franka w USA i za granicą.
Współpraca Franka i Richie'go doprowadziła do skazania 3/4
nowojorskiej Agencji do zwalczania narkotyków.
30 członków rodziny Franka zostało skazanych
za handel narkotykami i osadzonych w więzieniu.
Żona Franka wróciła do Puerto Rico.
Jego matka wróciła do Karoliny Północnej.
Richie Roberts odszedł z prokuratury, by zostać obrońcą z urzędu.
Jego pierwszym klientem był Frank Lucas. - Sprawdź swoją własność.
Proszę podpisać tutaj.
Dzięki współpracy, wyrok więzienia dla Franka został skrócony do 15 lat.
Został wypuszczony w 1991 roku.
Ładniej tu pachnie?
Frank. Trzymaj.
Kawa "latte". O tak.
"Latte"?
O kurde. Tak...
W porządku?
Tak się teraz mówi na kawę z mlekiem.
Tak. Dwa i pół dolca.
Rozmawiałeś z braćmi?
Nie, nie rozmawiałem z nimi od lat.
Chyba lepiej dla nich.
Co ja tu będę robił, do cholery, Richie?
Nie wiem, jak żyć.
Mówiłem ci, nie pozwolę ci umrzeć z głodu.
Ty najwyraźniej masz co jeść.
Bagle i kanapki. Poznasz to, wiesz?
A to co?
Drogie trampki. 100 dolców za parę.
Bulwar Fredericka Douglassa.
Kiedyą to była Ósma Aleja.
A teraz bulwar Fredericka Douglassa?
To byłem ja, Richie. Właśnie tutaj.
Cały ja.
Za moich czasów było tu tylu czarnuchów, kupujących towar,
że można było kręcić film o Tarzanie.
Wiesz, że wykonam jeden telefon i wracam z powrotem do interesu?
Nie rób tego, Frank.
Teraz dotrzymuję obietnic.
Dlaczego po mnie przyszedłeś, co?
Jesteś gwiazdą, Frank.
Gwiazdą?
Twoje zeznania dały mi 150 wyroków.
Pomyślałem, że przynajmniej odwiozę cię do domu.
Tak, to na pewno.
Odwieź mnie do domu. Za darmo.
A wracając do gangsterów...
Co?
Już nic, człowieku... Już nic...
Tam jest życie. Tam jest życie.